Le concept de securite dans la pensee des relations internationales : Ruptures, heritages, recurrences

Uluslararası İlişkiler literatürünün en tartışmalı ve en türetilmiş kavramlarından biri olan güvenlik, aslında aktör, süreç ve yapı bağımlı refleksif bir kavramdır. Güvenlik içinde bulunulan an ve koşullara odaklandırılsa da tarihsel akışa bağımlıdır; birbiri için etkileşimsel ve oluşturucudur. Üzerinde görece az çalışılan bir alan da güvenliğin tarihselliğidir. Oysa güvenlik paradigması hem toplumsal konjonktürün, hem geçmişten gelen öğretilerin, tecrübelerin, pratiklerin, siyasi, sosyal ve ekonomik bağlamların, hem de egemen aktörlerin izlerini taşır. Güvenlik bir kavram olarak ele alındığında, ardında izlerini sürmeyi bekleyen bir tarih ve şimdiki zamanda da bu geçmişin kalıntıları ve yansımaları vardır. Çalışmanın ana çıkış noktası güvenlik kavramının tarihselliğine odaklanmak, uluslararası ilişkiler tarihinde soykütüksel bir yaklaşımla güvenliğe ilişkin aktör, olay ve olguların ve geçirdikleri değişim-dönüşümlerin izlerini sürmektir. Bu bağlamda güvenliğin tarihsel seyrinde nasıl değişip dönüştüğü aktör, sistem ve dönem boyutlarıyla incelenirken, geçiş dönemlerinin parametreleri Yeni Ortaçağcılık ile tartışmaya açılmış; geçmiş ve günümüz arasındaki miraslar, tekerrürler, kopuşlar ortaya konmaya çalışılmıştır.