İbni Sina düşüncesinde iyi kötü kavramları

İbn Sînâ, İslâm Felsefe geleneğinde Farabîokulu içerisinde bulunan en önemli düşünürüdür. Meşşai ekolünün Farabi'den sonra gelen en büyük filozofu olduğu kabul edilir. O'nun ahlak felsefesi, Platon, Aristoteles, Farabî ve İbni Miskeveyh gibi selefleriyle benzer görüşleri içerir. Kaleme aldığı ansiklopedik ve diğer risaleleriyle ahlak ve insanın mutluluğu gibi konuları ele alır. İbni Sina'nın, ahlak anlayışında insanın gayesi mutluluğa ulaşmaktır. Bu ise ancak güzel bir ahlaka sahip olmakla mümkün olabilir. O'nun ahlak felsefesi anlayışında alemde asıl olan iyiliktir, şer ise arızîdir. Bu çalışmanın amacı, İbn Sînâ'nın genel ahlak felsefesi içerisinde eserlerine de yansıyan iyi-kötü anlayışının kapsamlı bir şekilde ortaya konulmasıdır. Bu sebeple çalışmada öncelikle İbn Sînâ'nın selefleri olan Aristoteles, Platon, Farabî ve İbn Miskeveyh'in ahlak felsefeleri ve mutluluk anlayışı genel hatlarıyla ele alınmıştır. Daha sonra İbn Sînâ'nın ahlak felsefesi içerisinde iyilik ve kötülük ile ilgili düşünceleri değerlendirilmiştir.