COVID-19 pandemi sürecinde üniversite öğrencilerinin anksiyete durumunun yeme davranışı ve beslenme durumuna olan etkisinin değerlendirilmesi

COVID-19 pandemi sürecinde yapılan kısıtlamalar bireylerin fiziksel ve zihinsel sağlığı ile beslenme alışkanlıklarını etkilemiştir. Bu çalışmanın amacı; üniversite öğrencilerinin anksiyete seviyelerini değerlendirmek ve anksiyetenin beslenme alışkanlıkları ve yeme davranışları üzerindeki etkisini araştırmaktır. Şubat-Haziran 2021 tarihleri arasında yapılan bu araştırmaya 874 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Veriler, "Google Formlar" platformu aracılığıyla online anket yöntemiyle toplanmıştır. Katılımcılara genel bilgiler, Koronavirüs ve Beck Anksiyete Ölçeği, Hollanda Yeme Davranış Anketi (DEBQ), Uluslararası Fı̇zı̇ksel Aktı̇vı̇te Anketı̇ -Kısa Form (UFAA-KF), besin tüketim kaydı ve sıklığı formu uygulanmıştır. Kadın katılımcıların sayısı toplam katılımın %83,6'sını oluşturmuştur. Beslenme alışkanlığı etkilenen katılımcı sayısı toplam katılımın %74,4'ünü, COVID-19 süresince stres ve kaygının yeme alışkanlığına etkisi olduğunu düşünen katılımcı sayısı toplam katılımın %80,7'sini oluşturmuştur. Koronavirüs Anksiyete Ölçeği toplam puanlarından hesaplanan anksiyete türlerine göre katılımcıların %85,5'i minimal anksiyete grubunda yer almış, cinsiyet ile istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık belirlenmiştir (p<0,001). Koronavirüs anksiyete ölçeği ile beden kütle indeksi arasında istatistiksel olarak bir ilişki bulunamamıştır (χ2: 3,061; p=0,801>0,05). Beck Anksiyete Ölçeği toplam puanlarından hesaplanana anksiyete türlerine göre katılımcıların %28,7'si mimimal anksiyete grubunda yer almış, cinsiyet ile istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık belirlenmiştir (p<0,005). Beck Anksiyete Ölçeği toplam puanları ile Hollanda Yeme Davranış Ölçeği alt boyutları arasında pozitif yönde orta düzey bir ilişki vardır (sırası ile kısıtlayıcı, duygusal, dışsal; r: 0,324; p<0,001, r: 0,389; p<0,001, r: 0,307; p<0,001). Katılımcıların cinsiyeti ile çalışmada kullanılan ölçeklerden Hollanda Yeme Davranış Ölçeği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık vardır (p<0,001). Beden kütle indeksi ile kısıtlayıcı yeme alt boyutu arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif yönde düşük bir ilişki vardır (r:-,069; p=,042<0,05). UFAA toplam puanlarına göre katılımcıların %57,1'inin yüksek aktivite grubunda yer almıştır. Cinsiyetin UFAA ile arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır (χ2: 8,053; p=,018<0,05). Sonuç̧ olarak; karantina süreci üniversite öğrencilerinin anksiyete düzeylerinde artışa neden olarak beslenme alışkanlıkları ve yeme davranışını olumsuz yönde etkilediği ortaya çıkmıştır. Bu anlamda, pandemi süreci ve sonrasında beslenme ile psikolojik değişikliklerin sürdürülüp sürdürülmediği veya yeni hastalık yükü oluşturmaması adına takibi önerilmektedir.