COVID-19 pandemisi döneminde çevrimiçi psikoterapi ortamı ve terapötik ilişkiye yansımaları

Bu çalışmanın amacı, COVID-19 pandemisi kısıtlamaları nedeniyle yüz yüze psikoterapi ortamından çevrimiçi platformlara zorunlu geçişten psikoterapi ortamının nasıl etkilendiğini araştırmak ve esas olarak COVID-19 pandemisine dair hem psikoterapistlerin hem de danışanların öznel algılar ve/veya deneyimlerini terapötik ilişki açısından incelemektir. 62 psikoterapi hastası ve 32 ruh sağlığı uzmanından oluşan 94 Türk katılımcıdan oluşan bir örneklem anket doldururken, dokuz psikoterapist ve yedi danışan ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Veri toplama süreci Şubat 2022'den Mayıs 2022'ye kadar sürmüştür. Anket soruları nicel korelasyonlar sunduğundan, bu değişimin sonuçlarının daha iyi anlaşılmasını sağlamak için yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Bulgular, danışanların COVID-19 öyküsünün ittifak puanları ile ilişkili olmadığını gösterirken, birinci derece akrabalarında COVID-19 testi pozitif olan psikoterapistlerin Terapötik İttifak Ölçeği (TİÖ) puanlarının önemli ölçüde düştüğünü gösteriyor. Hem danışanlar hem de psikoterapistler, çevrimiçi psikoterapinin (ÇPT) avantaj ve dezavantajlarını COVID-19 algılarına göre ele alırken, paylaşılan bir odanın ve somut psikoterapi ortamının kaybı her iki taraf için de temel bir husus olmuştur. Devam eden psikoterapi sürecinin uzunluğu, danışanlar için TİÖ puanları ile önemli ölçüde ilişkilidir. ÇPT'nin hiçbir avantajı olmadığını düşünen danışanlar anlamlı olarak daha düşük TİÖ-Bağ puanları gösterirken, psikoterapistler için ÇPT'nin dezavantajlarının sayısı, daha düşük TİÖ-Bağ puanları ile anlamlı şekilde ilişkili görülmüştür. Daha fazla araştırma için sınırlamalar ve çıkarımlar tartışılmıştır.