Cumhuriyet Döneminde Gökçeada ve Bozcaada Rumları

Çanakkale Boğazı girişinde bulunan İmroz ve Bozcaada tarih boyunca coğrafi konumları sebebiyle stratejik öneme sahip adalardı. Bu adalar 15.yüzyılda Osmanlı hakimiyetine geçişinden 1912 Balkan Savaşları'na kadar geçen sürede kesintisiz Osmanlı hakimiyetinde kaldı. 1912 yılında Balkan Savaşları'nda Yunan işgaline uğrayan İmroz ve Bozcaada 1923 yılında imzalanan Lozan Antlaşması ile Türkiye'ye bırakıldı. 1923'ten günümüze kadar Türkiye'nin azınlık politikaları çerçevesinde dönemin iç ve dış siyasetinin de etkisiyle İmroz ve Bozcaada Rumları için bazı uygulamalar hayata geçirildi. İmroz ve Bozcaada Rumları 1955 yılında patlak veren Kıbrıs Meselesi ile doğru orantılı bir şekilde yürütülen azınlık politikalarından etkilendiler. En önemli değişiklikler okullar üzerinde oldu. Yunanistan'ın Batı Trakya Türkleri'ne karşı uyguladığı politikaya karşılık İmroz ve Bozcaada'daki Rum okullarında İstanbul'daki Rum okullarından farklı uygulamalara başvuruldu. Hem Kıbrıs meselesi hem de Batı Trakya Türkleri'nin Yunanistan'da yaşadığı problemler sebebiyle Türk-Yunan ilişkilerinin bozulması İmroz ve Bozcaada Rumlarının arazi sorunları yaşamasına da sebep oldu. Türkiye'nin Rumlara karşı yürüttüğü politikalar Rumların Yunanistan'a ve başka ülkelere göçü ile sonuçlandı. Kıbrıs sorunuyla başlayan bu süreç Yunanistan'ın Batı Trakya Türkleri'ne karşı takip ettiği politikalardan da doğrudan etkilenerek karşılıklı suçlamalarla günümüze kadar devam etti. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne üyelik konusunda azınlık politikalarını şekillendirmesi ile İmroz ve Bozcaada Rumları için yeni bir süreç başladı. Türkiye için hazırlanan AB İlerleme Raporlarına da konu olan İmroz ve Bozcaada Rumları bu durumu Rum okullarının açılması konusunda kullandılar. Günümüzde de taşınmaz malları sorununun çözümü ve adalara geri dönüş için ulusal ve uluslararası platformlarda çalışmalarını sürdürmeye devam etmektedirler.