Dentin hassasiyeti tedavisinde lazerlerin etkinliğinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi: Retrospektif çalışma

Dentin hassasiyeti (DH), dişlerin açığa çıkmış servikal dentininde, çeşitli dış uyarıcılarla tetiklenen kısa süreli, keskin ağrı ile karakterizedir. Bu durum, dişlerin normal fonksiyonlarını etkileyerek, konuşma, yeme, içme ve diş fırçalama gibi günlük aktiviteleri zorlaştırır. DH'nin etyolojisi multifaktörüyeldir ve atrizyon, abrazyon, abfraksiyon, travmalar gibi etkenler dentinin açığa çıkmasına yol açarak DH gelişimine neden olabilir. DH, diş hekimliğinde sık karşılaşılan ancak tedavi yöntemleri konusunda kesin bir altın standart bulunmayan bir klinik sorundur. Bu nedenle bu çalışmanın amacı, dentin hassasiyetinin tedavisinde etkili olduğu kanıtlanmış iki desensitize edici ajan (Gluma desentizer ve hassasiyet giderici macun) ve iki lazer türü (Er:YAG ve Nd:YAG) ile yapılan tedavilerin 6 aylık takip süresi boyunca etkinliğini retrospektif olarak karşılaştırmaktı. Çalışmamızda 14.12.2023-14.09.2024 tarihleri arasında dentin hassasiyeti şikayetiyle kliniğimize başvuran farklı tedavi yöntemleri ile tedavisi yapılmış hastalardan tedavisinde Er:YAG lazer, Nd:YAG lazer, Gluma desentizer ve hassasiyet giderici macun kullanılmış olan hastaların kaydedilmiş verileri değerlendirildi. Er:YAG lazer, Nd:YAG lazer ve Gluma desentizer, hassasiyet giderici macun tedavisine kıyasla 6 aylık takip süresi boyunca daha etkili bulunmuştur. Lazer türleri arasında DH tedavisinde belirgin bir fark gözlemlenmemiştir; her iki lazer türü de DH şikayetlerinde azalma sağlamıştır. Gluma desentizer, hassasiyet giderici macun tedavisinden daha etkili bulunmuş ve profesyonel uygulama ile DH şikayetlerini azaltmada üstünlük göstermiştir. Hassasiyet giderici macun, hasta tarafından evde uygulanarak DH tedavisinde etkili olmuş ve diş hekimi ziyaretlerini azaltarak maliyetleri düşürme potansiyeli sunmuştur. Sonuç olarak, lazer tedavileri DH tedavisinde umut verici, güvenli, pratik ve etkili bir seçenek olarak değerlendirilmiştir. Ancak, lazerlerin kesin etki mekanizmalarının ve uzun vadeli klinik etkilerinin daha iyi anlaşılabilmesi için ek çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Çalışma, mevcut literatürdeki uzun vadeli klinik çalışma eksikliğinin giderilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.