DEÜ Hastanesi erişkin Hematoloji Bilim Dalında takip edilen hodgkin ve diffüz büyük b hücreli lenfoma hastalarının ara değerlendirme sonuçları ile hastalık prognozu ilişkisi

Amaç: Geçtiğimiz yıllarda lenfoma ölümcül bir hastalık olmaktan çıkıp, tedavi edilebilir bir hastalığa dönüşmüştür. Bununla birlikte hedef; tedavinin bireyselleştirilmesi, hastanın tedaviden en yüksek yararı görürken, en az toksisiteye maruz kalmasını sağlamak haline gelmiştir. PET/BT'nin gelişimi ile birlikte günümüzde interim PET/BT bulgularının HL ve DBBHL alt gruplarında; prognostik bir gösterge olarak kullanılabilirliği ve interim PET/BT adaptif tedavi stratejilerinin genel sağkalım ve hastalıksız sağkalım üzerine etkileri ile ilgili birçok çalışma devam etmektedir. Biz de kendi çalışmamızda interim görüntüleme yanıtı ile hastalık prognozu arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya DEÜ Hematoloji Bilim Dalı'nda takip edilen 90 DBBHL ve 67 HL hastası dahil edildi. Görüntülemeleri PET/BT ile yapılmış olan 121 hastanın tedavi öncesi ve interim PET/BT'leri; bir nükleer tıp asistanı ve bir nükleer tıp profesörü tarafından kör olarak değerlendirildi. Tedaviye yanıt değerlendirmeleri ise Deauville 5P kriterlerine göre yapıldı. Görüntülemeleri kontrastlı BT ile yapılmış olan 53 hastanın ilk ve interim BT'leri bir radyoloji asistanı ve radyoloji profesörü tarafından kör olarak değerlendirildi. Her hasta için ikisi dalak ve karaciğer olmak üzere toplamda beş hedef lezyon seçildi. Lezyonların iki boyutlu ölçümleri tedavi öncesi ve interim BT de yapıldı. Hastaların interim yanıtları ve tedavi sonu yanıtları SPSS 22.0 istatiksel analiz programı kullanılarak karşılaştırıldı. Bulgular: İnterim PET/BT pozitif prediktif değeri (PPD) HL için %36, DBBHL için %61,9 ; negatif prediktif değer (NPD) HL için %95,4, DBBHL için %93,1 saptandı. HL ve DBBHL nın her risk grubu için PPD ve NPD ayrı ayrı hesaplandı. 7 yıllık progresyonsuz sağkalım HL da interim PET+ hastalar için %54, interim PET- hastalar için %83; DBBHL da interim PET+ hastalar için %20, interim PET- hastalar için %79 saptandı. DBBHL grubunda interim PET/BT ve kontrastlı BT ile değerlendirilen 8 hastanın 2 sinde BT yanıtının PET pozitifliğine rağmen negatif olduğu görüldü. HL grubunda PET/BT ve kontrastlı BT si olan 9 kişilik grupta ise 3 hastanın BT yanıtında pozitifliğe karşın PET/BT yanıtının negatif olduğu görüldü. Tüm 157 kişilik grupta interim Lugano PET/ BT ilişkili yanıt ile interim Lugano ve RECIST 1.1 BT ilişkili yanıtlar 2 arasında kappa analizinde önemsiz uyum olduğu, tedavi sonu yanıt ile PET/BT ilişkili yanıt grubunda BT gruplarına oranla daha yüksek uyum bulunduğu saptandı. Sonuç: PET/BT, lenfoma tedavi yanıtının değerlendirilmesini belirgin olarak iyileştirmiştir. BT ile karşılaştırıldığında bazı hastaların gereksiz yere daha yoğun tedaviler almasını, bazı hastaların ise tedavilerinin yetersiz kalmasını önlemiştir. Deauville kriterlerinin kullanımı, görüntülemeler arası karşılaştırılabilirliği standardize etmiştir. Biz çalışmamızda hem HL/DBBHL gruplarının genelinde; hem de ayrı ayrı risk gruplarında PET/BT'nin yüksek NPD'inin ve düşük-orta PPD'nin olduğunu gördük. PET negatifliği progresyonsuz sağkalım açısından spesifitesi yüksek bir prognostik göstergedir ve klinisyenlere tedavi yoğunluğun ve kür sayısının azaltılması açısından yardımcı olabilir. Sadece interim PET pozitifliği baz alınarak yapılan tedavi yoğunlaştırmaları hastaların gereksiz ilaç toksisitesine maruz kalmasına neden olabilir. PPD'i daha yüksek prognostik göstergeler geliştirilmesi en üst düzeyde tedavi yararı ve en az yan etki hedefine daha da yaklaşmamızı sağlayacaktır. Anahtar Kelimeler: lenfoma, interim değerlendirme, PET/BT