Dijital dönüşümde öğretim elemanlarının yetiştirilmesi ve geliştirilmesi

21. yüzyılda dijital teknolojilerdeki gelişmeler her alanda olduğu gibi yükseköğretim alanında da kurumlara misyonlarını daha etkili şekilde yerine getirmeleri için önemli fırsatlar sunmaktadır. Yükseköğretim kurumlarının bu fırsatlardan yararlanabilmeleri ancak bütünsel bir dijital dönüşümle mümkündür. Bu tez çalışmasında eğitim sisteminin temel aktörlerinden olan öğretim elemanlarının eğitimde dijital dönüşüme ilişkin yeterliliklerini arttıracak bir mesleki gelişim ve yetiştirme modeli geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda çok aşamalı karma yöntemle desenlenen araştırmanın ilk aşamasında öğretim elemanlarının dijital dönüşüme yönelik mesleki gelişim ihtiyaçları araştırılmış, öncelikli ihtiyaçların dijital teknolojilerin eğitimde kullanımı ve dijital içerik üretimi olduğu belirlenmiştir. Bu tespitler doğrultusunda ikinci aşamada bir Hibrid KAÇED tasarlanarak uygulanmış, bunun belirlenen ihtiyacı kısmen karşıladığı, Türkiye bağlamında Geleneksel KAÇED olarak tasarlanacak bir eğitimin daha uygun olacağı görülmüştür. Anket, görüşme ve gözlem yoluyla elde edilen bulgular tasarlanan eğitimin öğretim elemanlarının konuya ilişkin farkındalıklarını arttırdığına işaret etmektedir. Ancak, öğretim elemanları eğitim süresince edindiklerini hayata geçirebilmek için bilim alanlarına özgü uygulamalarla desteklenen ileri eğitimlere de ihtiyaç duymaktadırlar. Sistem yaklaşımı, yetişkin eğitimi kuramı ve dönüştürücü öğrenme kuramı bağlamında sentezlenen sonuçlara göre, öngörülen dönüşümün gerçekleşebilmesi için ulusal politikalarla şekillenen, kurumsal stratejilerle desteklenen, ödül-teşvik, destek hizmetleri, eğitimler ve değerlendirme süreçlerini içeren geniş kapsamlı bir girişim başlatılarak sürdürülebilir kılınmalıdır. Anahtar Sözcükler: Dijital Dönüşüm, Yükseköğretim, Öğretim elemanı, Mesleki Gelişim, Sistem Yaklaşımı, Kitlesel Açık Çevrimiçi Dersler