Diplomatik zorlayıcılık: Diplomatik yaptırımları kuramlaştırma ve ölçme

Bu tez, diplomatik yaptırımların uluslararası ilişkilerdeki zorlayıcı rolünü araştırmaktadır. Devletler, dış politika amaçları doğrultusunda sıklıkla diplomatik yaptırımlara başvursa da bu konu özelindeki akademik ilginin yetersiz kalmasından dolayı, diplomatik yaptırımların gerçek işlevi tam olarak anlaşılabilmiş değildir. Bu tez, diplomatik yaptırımların temel dinamiklerini ve diğer zorlayıcı diplomasi araçları ile nasıl etkileşime girdiklerini daha iyi anlamak için, öncelikle diplomatik yaptırımları zorlayıcı diplomasi kavramı içinde analiz etmek üzere uygun bir analitik ve teorik çerçeve geliştirmeyi; ikinci olarak, diplomatik yaptırımları diğer araçlardan ayıran kendine özgü niteliklerini belirleyerek karşılaştırmalı faydalarını tespit etmeyi; üçüncü olarak, devletlerin diplomatik yaptırım uygulama ihtimallerinin hangi koşullar altında daha yüksek olduğunu belirlemeyi; ve son olarak da diplomatik yaptırımların ekonomik yaptırım ve askeri güç kullanımını öngörüp öngörmediğini analiz ederek sinyal değerini ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Bunları gerçekleştirmek için, öncelikli olarak bu proje kapsamında derlenen Diplomatik Yaptırımlar Veri Seti kullanılmış ve hem nicel hem de kısa vaka analizlerini içeren nitel araştırma yöntemleri benimsenmiştir. Sonuçlar, literatür ile uyumlu bir şekilde, demokrasiler arasında diplomatik yaptırım olasılığının daha düşük olduğunu göstermektedir. Ayrıca, demokrasilerin hem diplomatik yaptırımlara başvurma hem de bu yaptırımların hedefi olma olasılıkları daha yüksektir. Analiz sonuçları, genellikle çatışma azaltıcı etkilere sahip olduğu düşünülen uluslararası kuruluşlara ortak üyeliğin ve ittifakların, diplomatik yaptırımların uygulanma ihtimalini arttırdığını göstermektedir. Ek olarak, devletler arası rekabet de diplomatik yaptırımların uygulanma ihtimalini artırmaktadır. Ayrıca, göreli güç kapasitesi ve ekonomik karşılıklı bağımlılığın diplomatik yaptırımların kullanımı üzerinde önemli bir etkisi gözlemlenmemiştir. Bu çalışma, diplomatik yaptırımların hem hedef devlet üzerindeki baskıyı kademeli olarak artırma stratejisinin ilk adımlarından biri olarak kullanılabileceğini hem de rakip devletler tarafından gerilimi azaltma niyetinin bir sinyali olarak işlevselleştirilebileceğini göstermektedir.