Doğuşu, gelişimi ve bitişi ekseninde köy enstitüleri ve verdiği eğitim

Eğitim alanı Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk zamanlarından bu yana, hep önemli bir konu olmuştur. Yeni kurulmuş bir devlet olmanın zorluklarının çekildiği yıllarda eğitim alanında da yeni adımlar atılmaya çalışılmıştır. Köy Enstitüleri de yapılan yenilikçi çalışmalardan biridir ve hem köylüye hem de ülkenin gelişimine katkı vermesi amacı ile kurulmuştur. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulduğu ilk yıllarda ülke nüfusunun büyük bir çoğunluğu köylerde yaşıyordu dolayısıyla toplumun eğitilmesinin de yine köylerden başlaması oldukça makul bir düşünce biçimidir. Yapılan bu çalışmada Köy Enstitüleri'nin doğuş evresinin koşulları analiz edilmiş ardından enstitülerin gelişmesi ile verilen eğitimin detayları ve enstitülerin kapatılma süreci incelenmiştir. Bu süreç gerçekleşirken enstitüleri çevreleyen iç ve dış faktörler değerlendirmeye alınmıştır. Türkiye tarihinde değerli bir yeri olan enstitülerin yukarıda bahsettiğimiz bakış açıları ile incelenmesi, enstitülerin yüksek potansiyelli kuruluşlar olmalarına karşın bu potansiyellerine tam olarak neden ve nasıl ulaşamadıklarına cevap verebilmek açısından, önemlidir. Köy Enstitüleri'nde verilen eğitim tarzını diğer eğitim kurumlarından ayıran başlıca farklılıklar vardır. Yaptığımız bu çalışmada uygulamalı eğitim ile konvansiyonel eğitim arasında ne gibi farklılıklar olduğundan bahsedilmiştir. Bu çalışma; ileride yeniden denenebilecek bir uygulamalı eğitim projesine fikir vermek adına başvurulabilecek bir çalışma olma iddiasındadır. Anahtar Kelimeler: Köy – Köylü, Eğitim, Köy Enstitüleri, İsmail Hakkı Tonguç, John Dewey, Öğretim Programları, Öğretmen, Ders Programı, Not Sistemi