Down sendromlu bireylerin dişeti oluğu sıvısı IL-8 seviyelerinin periodontal tedavi öncesi ve sonrası değerlendirilmesi

DS’ u 21. kromozomun trisomisinin neden olduğu genetik bir bozukluktur. DS’ unun en büyük özelliği çocuklardaki zeka geriliğidir. DS’ lu bireylerde periodontal hastalõk prevalans ve şiddetinin yüksek olduğu bilinmektedir. Savunma sistemiyle ilgili yapõlan çalõşmalar sonucunda DS’nda esas immün defektin timus bağõmlõ sistemde olduğu öne sürülmüştür. DS’ lu bireylerde özellikle nötrofil kemotaksisinde azalma ve fagositoz ile karakterize bozukluklar olduğu bilinmektedir. Bir sitokin olan IL-8’ in nötrofiller için kemotaktik olduğu ve bu hücrelerin endoteliyal hücrelere yapõşmalarõnõ arttõrdõğõ öne sürülmüştür. Bu çalõşmada, DS’ lu bireylerin DOS’ nda nötrofillerin kemotaksisinde önemli rolü olduğu düşünülen IL-8 seviyelerinin periodontal tedavi öncesi ve sonrasõnda ve aynõ yaş grubundaki sistemik ve periodontal olarak sağlõklõ kontrollerle karşõlaştõrõlmasõ ve aynõ zamanda DS’ lu bireyler için özel olarak hazõrlanan ve görsel etkinliği fazla olan bir programla oral hijyen eğitimi (OHE) vermek ve bu eğitim içinde ebeveynleri de dahil ederek verilecek periodontal tedavinin etkinliğini uzun dönemde değerlendirmek amaçlanmõştõr. Çalõşmada DS’ lu 15 birey, ebeveynleri ve sistemik ve periodontal yönden sağlõklõ 15 birey yer almõştõr. Tedavi öncesinde periodontal sağlõk durumu tüm gruplarda PI, GI, CD ve radyografik yöntemler (panoramik) gibi klinik değerlendirmelerle belirlendi. Daha sonra tüm ebeveynlere ve DS’ lu bireylere bireysel olarak OHE, diştaşõ temizliği ve kök yüzeyi düzleştirmesi ve kazõmasõnõ (KDK) içeren başlangõç periodontal tedavi verildi. Periodontal tedavi sonrasõ 1., 3. ve 6. aylarda klinik indeksler tekrarlandõ ve düzenli olarak OHE ve periodontal tedavi verildi. Başlangõç klinik indekslerin alõnmasõndan 1 gün sonra DOS toplandõ. Faz I periodontal tedavi sonrasõ 1. ayda tekrar DOS örnekleri toplandõ. DOS’ daki IL-8 seviyeleri için analizler ELİSA yöntemiyle değerlendirildi. Tüm gruplarda Faz ? periodontal tedavi ve özel olarak verilen OHE’ ni takiben başlangõç seviyeleriyle kõyaslandõğõnda PI, GI ve CD değerlerinde 1, 3 ve 6. aylarda anlamlõ bir düşüş gözlenmiştir. DOS IL-8 seviyeleri DS’ lu bireylerde kontrol grubuna göre anlamlõ bir farklõlõk göstermemiştir. Aynõ zamanda, DS’ lu bireylerin TÖ (B) ve TS (1.ay) değerleri karşõlaştõrõldõğõnda anlamlõ bir farklõlõk gözlenmemiştir. Çalõşmamõzda elde ettiğimiz sonuçlar, DOS’ daki IL-8 miktarõnõn DS’ lu bireylerdeki periodontal durumla ilişkili olmadõğõnõ öne sürmektedir. Bununla birlikte elde ettiğimiz sonuçlar DS’ lu bireylere ve ebeveynlerine düzenli olarak verilen OHE’ nin ve periodik periodontal tedavinin DS’ lu bireylerdeki periodontal hastalõğõn ilerlemesinin durdurulmasõnda etkili olabileceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Down sendromu, periodontal tedavi, IL-8