Düşük yoğunluklu kemik tipinde farklı implantyerleştirme işlemlerinin primer stabilite üzerine etkisininincelenmesi: Ex- vivo çalışma

Düşük kemik yoğunluğu ve yetersiz alveoler kemik yüksekliği görülen posterior maksiller bölgedeki dental implant uygulamalarında ilave yaklaşımlar gerekmektedir. Son yıllarda invaziv cerrahi işlemlere alternatif olarak farklı implant uygulamaları gündeme gelmiştir. Çalışmamızın amacı, ex- vivo model üzerinde düşük yoğunluğa sahip kemikte farklı implant uygulamalarının primer stabilite üzerine etkilerini incelemektir. Taze koyun iliak kemiklerine 4,1 mm çapında kısa (6mm) ve standart (10mm) uzunlukta 108 adet implant yerleştirilmiştir. Altı çalışma grubu bulunmaktadır; Grup I: standart uzunluk / aksiyel pozisyon, Grup II: standart uzunluk / 30° açılı pozisyon, Grup III: standart uzunluk / implantın çapından dar kavite hazırlığı, Grup IV: standart uzunluk / osteotom kullanılarak bikortikal uygulama, Grup V: kısa / aksiyel pozisyon, Grup VI: kısa / implantın çapından dar kavite hazırlığı. İmplantların yerleştirilme sırasındaki en yüksek yerleştirme torku (YT) değeri ve yerleştirildikten hemen sonraki implant stabilite katsayısı (İSK) değerleri kaydedilmiştir. Çapından dar kaviteye yerleştirilen standart uzunluktaki implantların YT değerleri kısa implantlarınkinden daha yüksektir (p = 0.008). Standart uzunluktaki implantlar, yerleştirme metotlarından bağımsız olarak kısa implantlardan daha yüksek İSK değerlerine sahiptir . (Group V- I, II, III, IV: p= 0,000, Group VI- I, II, III: p= 0,000, Group IV-VI: p= 0,003). 30° açılı pozisyonda yerleştirilen standart implantların YT ve İSK değerleri aksiyel pozisyonda yerleştirilen kısa implantlarınkinden daha yüksektir. (YT: Grup II- V: p= 0,000, İSK Grup IIV, II- VI: p= 0,000). Çalışmamızın sonuçları, primer stabilitenin sağlanmasında standart uzunluktaki implantların kısa implantlara, implantların açılı olarak yerleştirilmesinin ise kısa implant kullanımı ve bikortikal implant uygulamasına göre daha avantajlı olduğunu göstermiştir. Standart uzunluktaki (10 mm) implant gruplarının İSK değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmemiştir.(p>0,005) Kısa implant (6 mm) grupları incelendiğinde, implantın çapından dar kavite hazırlığının, standart kavite hazırlığına göre İSK değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farka neden olduğu bulunmuştur.(Grup V- VI: p= 0,024) Kısa ve standart uzunlukta implantların İSK değerleri karşılaştırması, standart uzunluktaki implant gruplarının İSK değeri ortalamalarının kısa implant gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğunu ortaya koymuştur. (Grup I, II, III, IV - V: p= 0,000; Grup I, II, III - VI: p= 0,000; Grup IV- VI: p= 0,003). Standart uzunluktaki implant gruplarında osteotomla bikortikal yaklaşımla yerleştirilen implantlar, açılı implantlar ve çapından dar kaviteye yerleştirilen implantlara kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük YT değerleri göstermiştir. (Grup II- IV: p= 0,034, Grup III- IV: p =0,000) Kısa implant gruplarında ise çapından dar kaviteye yerleştirilen implantlar diğer gruba göre anlamlı derecede daha yüksektir. (Grup V-VI: p= 0,011) Kısa ve standart uzunlukta implant gruplarının ortalama YT değerleri kıyaslandığında implantın çapından dar kavite hazırlığı yapılan 6 mm implantlar, aynı yöntemle yerleştirilen 10 mm implantlardan istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük değerler göstermiştir.( Grup IIIVI: p= 0,008) Bu çalışmanın sınırları dahilinde, düşük kemik yoğunluğuna sahip bölgelerdeki kısa implant uygulamalarında implantın çapından daha dar kavite hazırlığı yapılmasının primer stabilite için önemli olduğu görülmüştür. Açılı implantların, primer stabilitenin sağlanmasında osteotomla transkrestal yaklaşıma göre daha iyi bir alternatif olduğu düşünülebilir. Anahtar Kelimeler: Yerleştirme torku değeri, İmplant Stabilite Katsaysısı, düşük kemik Yoğunluğu, kısa implant, açılı implant