Patateste yabancı otlara karşı çıkış öncesi ve çıkış sonrası herbisitlerin etkisi

Yabanci otlar, besin, su, ışık ve yer açısından kültür bitkileriyle rekabet etmelerine yardımcı olan yüksek rekabet yetenekleri nedeniyle verim ve üretim için bir sorun oluşturur. Kimyasal yöntemler yani herbisitler, düşük maliyetleri, uygulama esnekliği ve yüksek verimlilikleri nedeniyle en çok tercih edilen yöntemdir. Herbisitlere aşırı güven ve plansız kullanım nedeniyle yabancı otlarda herbisitlere dayanıklılık gelişmekte ve bu durum verimde azalmaya neden olmaktadır. Bu çalışma, farklı herbisitlerin patates üretim alanlarında sorun olan yabancı otlara etkisini belirlemeyi ve en zararlı üç yabancı otun moleküler tanımlanmasını amaçlamıştır. Çalışma kapsamında beş farklı etki mekanizmasına sahip toplam on üç çıkış öncesi ve sonrası herbisit kullanılmıştır. Saha sonuçları, Türkiye'nin yabancı ot florasına göre çıkış öncesi herbisitlerin en iyi yabancı ot mücadelesini sağladığını göstermiştir. Herbisitler arasında klomazon, flufenaset + metribuzin ve metribuzin (hem çıkış öncesi hem de çıkış sonrası), sırasıyla %74.51, 74.22, 73.33 ve %71.17'lik yabancı ot kontrolü ve sırasıyla 28.71, 27.99, 27.27 ve 26.22 ton/ha ile öne çıkmıştır. Çıkış sonrası herbisitlerin çoğu tatmin edici sonuçlar sağlayamamıştır. PCR amplifikasyonu ve jel elektroforezi sonuçlarına göre yapılan moleküler tanımlamada, en sorunlu yabancı otların Chenopodium album L., Salsola kali L. ve Amaranthus retroflexus L. olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Solanum tuberosum; Yabancı ot yönetimi; Çıkış öncesi herbisitler, çıkış sonrası herbisitler; Yabanci ot kontrol verimliliği; PCR amplifikasyonu