Etik açıdan Sokrates ve Platon felsefesinde kendini bilme sorunu

Kendini bilme problemi felsefe tarihinde oldukça fazla yer bulan bir konu alanıdır. Kendini bilme kavramı, Platon ve Sokrates felsefesinde de oldukça önemli bir yere sahiptir. Bu araştırma tezinde 'kendini bilme' probleminin ya da kavram olarak 'kendini bilme'nin, Platon ve Sokrates felsefesindeki yerinin anlaşılması amaçlanmıştır. Kendini bilme problemi'nin bu felsefedeki yerini daha kapsamlı görebilmek için, Platon ve Sokrates felsefesinde önemli yeri olan erdemler, yine bu felsefede önemli olan 'iyi' ve 'mutluluk' kavramları incelenmiştir. Ayrıca bu kavramlarla 'kendini bilme' kavramı arasında kurulan bağlantılar irdelenmiştir. Ek olarak kendini bilme kavramına yakın anlamlı olduğu düşünülen kavramlar ele alınmıştır.Bu çerçevede ,'kendini bilme' kavramının bu felsefe alanındaki yeri araştırılmış, yine 'kendini bilme' kavramının Platon ve Sokrates felsefesinde temel olarak benimsenen kavramlarla bağlantısı açık şekilde ortaya konmuştur. Araştırma sırasında mutluluk, iyi, bilgelik, cesaret, adalet, ölçülülük gibi kavramlarla 'kendini bilme' kavramı arasında kurulan bağlantılar önemli görülmüş ve ayrıntılı şekilde incelenmiştir. Tüm bu bağlantılar araştırmayı daha anlamlı hale getirmiştir. Sonuç olarak, Platon ve Sokrates felsefesinde kendini bilme kavramının; insan yaşamını anlamlandıran, insanın kendi yaşamını sorgulamasını sağlayan, hedef ve süreç bazında insanın gelişimi için önemli kriterler sağlayan bir fonksiyonunun olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca kendini bilmek, ahlaki anlamda insanın üstün bir varlık olma özelliğini ortaya çıkarması için; araç olma özelliği taşıyan bir kavram olarak karşımıza çıkmıştır.