Farklı irrigasyon aktivasyon sistemlerinin endodontik tedavi sonrası ağrı ile ilişkisinin değerlendirilmesi: Prospektif bir klinik çalışma

Amaç: Bu çalışmanın amacı, devital mandibular premolar dişlere uygulanan kök kanal tedavisi (KT) ve kök kanal tedavisi yenileme (RT) işlemlerinin postoperatif ağrı düzeyleri ile her iki grupta uygulanan Foton-İndüklü Fotoakustik Dalgalanma (PIPS) aktivasyonu, pasif ultrasonik aktivasyon (PUI) ve sonik aktivasyon (SA) olmak üzere üç farklı irrigasyon tekniğinin 1., 3., 5. ve 7. günlerdeki postoperatif ağrı düzeylerini, Görsel analog skala (GAS) kullanarak karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, sistemik olarak sağlıklı, mandibular bölgede tek köklü ve tek kanallı devital premolar dişe sahip toplam 111 birey dahil edilmiş; tüm işlemler tek bir operatör tarafından tek seansta gerçekleştirilmiştir. Hastalar altı gruba ayrılmıştır: SA (KT) Grup 1a, PUI (KT) Grup 1b, PIPS (KT) Grup 1c, SA (RT) Grup 2a, PUI (RT) Grup 2b, PIPS (RT) Grup 2c. Postoperatif ağrı düzeyleri işlem sonrası 0-24 saat, 1-3, 3-5, 5-7. günlerdeki en yüksek ağrı ve GAS aracılığıyla kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmada elde edilen bulgular, hem KT hem de RT işlemi uygulanan devital mandibular premolar dişlerde postoperatif ağrı düzeylerinin, tüm zamanlarda (7.Gün hariç) tüm zaman dilimlerinde anlamlı şekilde azaldığını göstermiştir. Üçüncü gün verilerine göre, SA grubunda ölçülen ağrı düzeyleri ve analjezik kullanımı, PUI ve PIPS gruplarına göre anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p < 0,05). Ayrıca, RT işlemlerinin KT'ye göre anlamlı şekilde daha uzun sürdüğü belirlenmiştir (p = 0,007). Bununla birlikte, PIPS ve PUI sistemlerinin, SA grubuna göre daha uzun tedavi süresi gerektirdiği tespit edilmiştir (p = 0,003). Sonuç: Postoperatif ağrı yönetiminde ve analjezik ihtiyacı açısından PIPS ve PUI sistemlerin, SA grubuna kıyasla daha avantajlı olabileceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Görsel analog skala, Kanal tedavisi, PIPS, Postoperatif ağrı, Sonik Aktivasyon, Ultrasonik Aktivasyon