FSC (Forest Stewardship Council) geçici Türkiye ulusal standardına göre ormancılıkta çevresel etki değerlendirmesi

Bu çalışmada Türkiye Ormancılığında 2010 yılında başlayan ve yaklaşık %30 orman alanının belgelendirildiği, FSC® (Forest Stewardship Council) orman yönetimi sertifikasyon sürecinde, çevresel etki değerlendirme kapsamı incelenmiştir. Bu amaçla, FSC-STD-60-004 V2-0 EN standardı ve Türkiye ormancılık mevzuatı materyal olarak değerlendirilmiştir. Bu standarda ve uygulama projelerine göre çevresel etki değerlendirmesi süreci irdelenmiştir. FSC standardı 6. prensibi "Çevresel Değerler ve Çevresel Etki Değerlendirme" başlığını taşımaktadır. Bu prensip altında 9 adet kriter yer almakta olup, bu kriterler sertifikalı bölgelerde çevresel etki değerlendirmenin çerçevesini oluşturmaktadır. Kriter 6.1'de çevresel değerlerin belirlenmesi amaçlanırken, Kriter 6.2 ve 6.3'de çevresel etki değerlendirme ve bununla ilgili faaliyetlerin düzenlenmesi amaçlanmaktadır. Kriter 6.4'e göre nesli tehdit ve tehlike altındaki nadir türlerle ilgili koruma stratejileri oluşturulmalıdır. Kriter 6.5'e göre doğal orman ekosistemlerinin korunması ve bunları temsil eden alanların seçilmesi zorunludur. Kriter 6.6'ya göre koruma stratejilerinin "Habitat yönetimi" ilkesine göre uygulanması gerekmektedir. Plan ünitesindeki hidrolojik değerler (Kriter 6.7) ve peyzaj değerleri (Kriter 6.8) korunmalıdır. Doğal ormanların plantasyonlara ve orman dışı kullanımlara tahsisi plan ünitesinin %5'ini aşmamalıdır (Kriter 6.9).