Gebelerde ikinci trimestr ultrasonografisinde tespit edilen hafif belirteçlerin fetal sitogenetik anomali üzerine etkisi

Çalışmamızın amacı en sık görülen minör sonografik belirteçlerden olan koroid pleksus kisti, hiperekojen barsak ve kardiyak ekojen odağın, kromozomal anomali saptamada kullanılabilirliğini ve ayrıca olumsuz gebelik gidişatı ile ilişkini değerlendirmektir. Bu amaçla bölümümüzde 2016-2017 tarihleri arasında, antenatal tarama testinde düşük riskli olan, 35 yaş altı gebeler retrospektif olarak taranarak, 20-24. haftalar arasında ayrıntılı ultrasonografide 40 koroid pleksus kisti, 40 ekojenik kardiyak odak, 40 hiperekojen barsak ve 40 tane de minör sonografik bulgu saptanmayan gebe çalışmaya dahil edildi. Hasta dosyaları taranarak ve bir kısmından da hasta ile sözel olarak kromozomal anomali varlığı sorgulandı. Ayrıca her bir çalışma grubunda minör sonografik bulguların, preterm eylem ve düşük doğum ağırlığı gibi olumsuz gebelik gidişatı ile ilişkisi değerlendirildi. İstatistiksel değerlendirme SPSS 19.0 (SPSS Inc. Chicago, IL, USA) programı kullanılarak yapıldı. Sayısal değişkenler için grupların karşılaştırılmasında Kruskal-Wallis varyans analizi kullanıldı ve tüm değerlendirmeler için p<0.05 değeri anlamlı kabul edildi. Çalışmamızda ayrıntılı ultrasonografide minör sonografik belirteç saptanan fetüslerin hiç birinde kromozomal anomali saptanmadı. Doğum ağırlığı ve doğum haftası bakımından gruplar kıyaslandığı zaman gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. Preterm eylem açısından gruplar kıyaslandığında oranlar; kontrol grubunda %15, ekojenik kardiyak odak saptanan grupta %10, koroid pleksus kisti grubunda %12,5, hiperekojen barsak saptanan gebelik grubunda ise %22,5 şeklinde bulundu. Gruplar arasında erken doğum oranları istatiksel olarak kıyaslandığı zaman ise anlamlılık saptanmamıştır. (p=0.433) Diğer olumusuz gebelik gidişatı olan düşük doğum ağırlığı açısından gruplar kıyaslandığı zaman ise hiperekojen barsak grubunda %17,5, koroid pleksus kistinde % 0, hiperekojen kardiyak odak grubunda %2 ve krontol grubunda %10 olarak bulundu. İstatiksel olarak değerlendirildiğinde düşük doğum ağırlığı ile hiperekojen barsak arasında anlamlı ilişki saptandı (p=0.022). Her ne kadar değerlendirdiğimiz gebe sayısı az olsa da çalışmamızdan yola çıkarak minör sonografik belirteçlerin kromozomal anomali saptamada tek başılarına anlamlı olmadıklarını söylemek mümkündür. En sık minör sonografik belirteçlerinden biri olan hiperekojen barsak, olumsuz gebelik sonuçlarından düşük doğum ağırlığı ile ilişkili olarak bulunmuştur Anahtar sözcükler: Ekojenik kardiyak odak, koroid pleksus kisti, hiperekojen barsak, fetal sitogenetik anomali