Robust estimation of term structure and implied volatility in emerging markets

Son 30 yılda gelişmiş ülkelerde faiz eğrisi modellemesinde cok önemli gelişmeler olmasına rağmen, gelişmekte olan ülkelerde faiz eğrisi modellemesine çok az önem verilmiştir. Kısmen bunun nedeni sınırlı veriye sahip olunmasıdır. Öte yandan, gelişmekte olan ülkelerin tahvil piyasaları önem kazanmakta ve daha likit hale gelmektedir. Dolayısıyla, gelişmiş ülke piyasalarındaki sonuçların gelişmekte olan ülke piyasalarına taşınıp taşınmadığının anlaşılması önemlidir.Bu çalışmada akademisyenler, pratisyenler ve merkez bankacıları arasında en popüler faiz eğrisi modellerinden biri olan Nelson-Siegel-Svensson modelinin parametrelerini hesaplıyorum. Dört farklı veri setini inceliyorum : Amerikan hazine tahvilleri ve üç ana gelişmekte olan ülkenin devlet tahvilleri (Brezilya, Meksika ve Türkiye). Gradyan tabanlı yöntemler ve doğrudan arama yöntemlerin faiz eğrisi modeli hesaplamasında zayıf performans gösterdiğini, öte yandan global optimizasyon yöntemlerinin, özellikle hibrit parçacık sürü optimizasyonun daha iyi sonuç verdiğini saptadım. Örneklem içi ve dışı ve pertürbasyon sonuçlarının ülkeler arasında tutarlı olduğu gözlemlenmiştir. Nelson-Siegel modelini kullandığım diğer bir varlık sınıfı da döviz kuru opsiyonlarıdır. Burada hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde oynaklık eğrisinin tüm varyasyonunun neredeyse % 100'ünün üç faktörle açıklandığı faktör analizi ile tutarlı olduğu gözlemlenmiştir. Literatürdeki bir çok modelin tezgah üstü döviz kuru opsiyonlarının alım satımında tutarlı olup olmadığı incelenmiştir. Nelson-Siegel modelinin döviz kuru opsiyon verisi ile örneklem içi ve dışı performanslarını inceledim ve benzer modellere göre üstün performansı olduğunu tespit edilmiştir.