A reading on architectural forms of digital age through Gilles Deleuze's philosophical concepts

Yakın tarihte yaşanan dijital kırılma ile mimari tasarım ve üretim pratiklerinde oldukça büyük değişimler yaşanmıştır. Bunun yanı sıra, tarihsel sürece bakıldığında mimarlığın sanat, felsefe, siyaset, teknoloji vb. gibi alanlarla da oldukça fazla iletişime girdiğini ve karşılıklı bir etkileşim içerisinde olduğu da söylemek mümkündür. Bu bağlamda, bu tez kapsamında 90'ların başında yaşanan sayısal tasarım teknolojilerinde olan gelişmeler ve bu gelişmelere altlık olan, Deleuze'ün kıvrım kavramı incelenmiştir. Tezin motivasyonu, kıvrım kavramının çağdaş mimarlık üretimleri üzerindeki izlerinin okunması ve Deleuze'ün felsefesinin çağdaş mimarlar ve tasarımlar için potansiyellere sahip olup olmadığı sorusunun yanıtlarının aranmasıdır. 21. Yüzyılın star mimarlarından olan Bjarke Ingels'in çeşitli ölçek ve programlardaki 4 tasarımı üzerinden yapılan analizler ile bir alan çalışması yürütülmüştür. Bu süreçte seçilen yapılar kıvrım konsepti üzerinden okunmaya çalışılmış, kıvrımın tektoniklerini oluşturan rizom, çokluklar, kırılma ve pürüzsüzlük kavramları da yardımcı değerlendirme kriterleri olarak araştırmaya dahil edilmiştir. Bulguların değerlendirilmesi ile araştırma sorusu yanıtlanarak, hipotez test edilmiştir. Araştırma sonucunda Deleuze mimarlığının 21. Yüzyılın dijital dünyasında hala izleri ve potansiyelleri olduğu görülmüş, bu alanda yapılacak gelecek çalışmaları derinleştirecek önerilerle tez sonuçlandırılmıştır.