Hemodiyaliz hastalarında GLIM kriterleri, BİA ölçümleri, faz açısı, PNI–O, MNA ve NRS-2002 nütrisyonel tarama yöntemlerinin sarkopeni ile ilişkisi

Sarkopeni; kas kütlesi, dayanıklılığı ve gücünün kaybı olup hastaların yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Kronik böbrek yetmezliği, dünya genelinde özellikle geriatri popülasyonundaki hastaları etkilemektedir. Hastalar genellikle hemodiyaliz (HD) tedavisi almaktadır ve bu süreç oldukça yorucudur. Hastaların kaslarında meydana gelen güçsüzlük ve zayıflama sonucu sarkopeni gelişme riski artmaktadır. Klinikte azalmış kas kütlesinin en iyi nasıl ölçüleceği ve tanımlanacağına yönelik fikir birliği bulunmamaktadır. GLIM kriterleri, azalmış kas kütlesinin nasıl değerlendirileceğini ortaya koymak için bu başlığı da ele almıştır. Çalışmanın amacı, belirlenen tarama yöntemlerini kullanarak HD hastalarında malnütrisyon ve sarkopeni değerlendirmesi yapmak ve değerlendirme yöntemlerinin GLIM Kriterleri ile uyumlarını karşılaştırarak sarkopeninin tanımlanmasındaki etkinliğini ortaya koymaktır. Verilerin toplanmasında; Veri Toplama Formu, Beslenme Durumu ve Alışkanlıklarına Ait Bilgiler Formu, NRS-2002, MNA, GLIM Konsensüs Kriterleri, Antropometrik Ölçüm Formu, PNI–O, BİA, el dinamometresi, yürüme hızı testi, esnemeyen mezura, baskül, stadiometre ve kaliper kullanılmıştır. Çalışmaya 63 kadın, 52 erkek olmak üzere 115 kişi katılmıştır. Sarkopenisi olan ve olmayan kadın ve erkeklerde PNI-O değerlendirme başlığında önemli bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Kadınlarda sarkopenisi olan ve olmayan bireylerde NRS-2002, MNA tarama, MNA genel toplam, GLIM sonuç ve GLIM değerlendirme başlıklarında istatistiksel olarak önemli fark görülmüştür (p<0,05). Tarama yöntemlerinin sarkopeniyi belirleme oranlarına bakıldığında, GLIM'e göre daha fazla birey sarkopenik olarak saptanmıştır. Bu sonuç, GLIM'in sarkopeni ile örtüşme sağlayabilecek bir yöntem olabileceğini düşündürmektedir.