Kolombiya çatışmasında insan hakları ve uluslararası insancıl hukuk

Birleşmiş Milletler (BM) mekanizmalarının silahlı çatışmalara dahil olması, çatışmanın dinamiklerini etkilemede ve potansiyel olarak bir barış anlaşmasının sağlanmasına yardımcı olmada farklı etkilere sahip olabilir. Birleşmiş Milletler'in ülkede insan haklarını geliştirmek ve korumaktan sorumlu bir İnsan Hakları Yüksek Komiserliği Ofisi (OHCHR) kurduğu Kolombiya'da da durum budur. OHCHR, BM İnsan Hakları Komisyonu'na, silahlı çatışmanın ülkenin insan hakları ve uluslararası insancıl hukuk durumu üzerindeki etkilerinin gerçekliğinin uluslararası bir perspektiften anlaşılmasına olanak tanıyan yıllık raporlar hazırlamaktadır. Benzer şekilde sunulan raporlar aracılığıyla Ofisin Kolombiya'daki faaliyetlerinin de değerlendirilmesine olanak sağlamaktadır. Dolayısıyla bu çalışma, Alvaro Uribe Velez ve Juan Manuel Santos'un başkanlık yönetimleri sırasında 2002'den 2018'e kadar OHCHR yıllık raporlarına göre Kolombiya'da insan hakları ve uluslararası insancıl hukukun durumunun nasıl evrildiğini incelemektedir. Bu çalışma, Kolombiya barış çalışmaları ve Kolombiya çatışmasına yönelik çatışma çözümü çalışmalarına ilişkin literatüre katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu araştırmanın bulguları, silahlı çatışma sırasında Kolombiya'daki insan hakları ve uluslararası insancıl hukukun durumunu etkilemiş gibi görünen belirli faktörleri ortaya koymaktadır. Bulunan ana faktörler tüm yıllık raporlarda tanımlanan sistematik cezasızlığı, devlet kurumları arasındaki koordinasyon eksikliklerini, yasadışı silahlı gruplar tarafından silahlı çatışma kapsamındaki insani yükümlülüklerin sürekli göz ardı edilmesini, çatışmanın özellikle savunmasız gruplar üzerindeki orantısız etkisini ve barış anlaşmasının yavaş ve verimsiz uygulanmasını içermektedir.