ICSI uygulamalarında embriyonik ve hormonal faktörlerin implantasyon sürecine etkileri

İn vitro fertilizasyon uygulamaları sonrası klinik gebelik sonuçlarını etkileyen pek çok faktör bulunmaktadır. Bu çalışmada ileri anne yaşı, erkek faktörü, polikistik over sendromu, endometriyozis, zayıf overyan yanıtlı hastalar ve uterin anomalisi olan hastalar elenerek belirlenmiş bu faktörlerin dışında, kadın ve erkeğin açıklanamayan infertilite durumunda gebelik ve implantasyon sürecine etki yapan faktörlerin araştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışmada kontrollü ovaryum hiperstimülasyonu sonrası uygulanan intrasitoplazmik sperm enjeksiyonu (ICSI) sonrası IVF/ICSI sonuçlarını etkileyen faktörlerden gonadotropin dozu, kadın yaşı, yardımla üreme teknikleriyle yapılan deneme sayısı, bazal hormon değerleri, endometrium kalınlığı, antral folikül sayımı gibi parametrelerin etkilerinin araştırılması amaçlandı. Belirlenen dozda rekombinant FSH/FSH+LH üçüncü günde kullanılmaya başlanarak ortalama 5-6 gün devam edildi. Foliküller 14mm ve üzeri olduğunda veya indüksiyonun 6.gününde LH yükselmesine bağlı ovülasyonun riskine karşı GnRH antagonisti kullanıldı. Folikuller 18 mm ve üzeri olduğunda rekombinant hCG kullanıldı ve 34. veya 36. saatte oosit toplama işlemi uygulandı. Toplanan oositler denüdasyon işlemine tabii tutularak olgun aşamadaki oositlere, seçilmiş spermler ile mikroenjeksiyon işlemi uygulandı. Her sabah yapılan embriyo kontrollerinde fertilizasyon, embriyo ve blastomer gelişimi takip edilerek, kaliteli embriyo seçildi ve eş zamanlı olarak embriyonel süreçle senkronize hazırlanmış, uygun endometrial kalınlığa sahip uterusa embriyo transferi gerçekleştirildi. Bütün hastalarda embriyo transferinden 12 gün sonra betahcg kan değeri ile gebelik test edildi. Normal yanıt veren bu hasta gurubunda, benzer antagonist protokoller uygulandıktan sonra, taze siklus embriyo transferi yapılarak sonrasında elde edilen gebelik oranları ve diğer çeşitli hormonal sonuçlar irdelendiğinde hCG günü E2 değeri arttıkça endometriyal kalınlıkta artış olduğunu ve bu artışın istatistiki olarak anlamlı bulunduğu saptanmıştır (p=0,046 ). Uygulanan gonadotropin dozu arttıkça toplanan yumurta sayısı ve dolaylı olarak elde edilen M2 oosit sayısı azaldığı gibi gebelik oranları da azalmaktadır (p=0,001, p=0,034 ). Bu çalışmada kalite olarak oldukça yakın kalitedeki embriyoların (1.kalite ve 2.kalite) gebelik oluşturma potansiyeline bakılmıştır. Gebelik sonuçlarını transfer edilen embriyo kalitesine göre yorumlayacak olursak 1.kalite embriyo ile 2.kalite embriyonun transferi için aralarında istatistiki olarak anlamlı bir fark görülmemiştir. Kalite olarak birbirine oldukça yakın embriyoların transferinde, transfer gününün gebelikle arasındaki ilişkiyi incelediğimizde, beşinci gün embriyo transferinin daha başarılı olduğu sonucuna varılmıştır (p:0,034). Çalışmamızda infertilitesi açıklanamayan hasta grubunda gonadotropin dozu, E2 değeri, embriyo transfer günü ve gelişen embriyo sayı ve kalitesinin gebeliği belirleyici olabileceği anlaşılmıştır.