İdiyopatik epilepside interlökinlerin yeri

Amaç: Epilepsiler en son Uluslararası Epilepsi ile Savaş Derneği (ILAE) 2017'ye göre fokal, jeneralize ve bilinmeyen olarak üç ana başlıkta sınıflandırılmıştır. Etiyolojide ise metabolik, immün, yapısal, genetik, enfeksiyöz ve bilinmeyen nedenler bulunmaktadır. Epileptogenez hala tam olarak aydınlatılamamıştır. Patofizyolojide voltaj kapılı iyon kanalları, glutamat gibi eksitatör maddelerin salınımının artışının etkili olduğu belirtilmiştir. Son zamanlarda kan beyin bariyerinin (KBB) bozulmasının, glutamat salınımının artışının hem sistemik inflamasyon hem de nöroinflamasyon ile tetiklendiği öne sürülmektedir. Bu çalışma ile İnterlökin 17A (IL-17A), İnterlökin 23 (IL-23), İnterlökin 6 (IL-6) ve interferon gamma (IFN-γ) düzeyleri ölçülerek epilepsi ve inflamasyon ilişkisinin aydınlatılması hedeflenmiştir. Hastalar ve Yöntem: Ekim 2018- Haziran 2020 tarihleri arasında Pediatri Nöroloji polikliniğine başvuran 0-18 yaş aralığında 27 hasta dahil edildi. Epileptik ensefalopatili, epileptik statusu olan, bilişsel ve motor becerileri yaşıtlarına göre geri olan olgular dahil edilmedi. Yaş grupları ve cinsiyetleri benzer 28 kişi kontrol grubu olarak belirlendi. IL-17A, IL-23, IL-6 ve IFN-γ düzeylerine bakıldı. Ulusal hastane nöbet ciddiyet skalası skorları (NHS3) hesaplandı. Eş zamanlı elektroensefalografi (EEG) ve kraniyal manyetik rezonans görüntüleme (MRG) çekildi. Bulgular: Çalışma sürecinde 53 hasta idiyopatik epilepsi tanısı aldı. Bu hastaların 27'si çalışma kriterlerini karşıladı. Hastaların tanı anındaki ve 6. aydaki IL-17A ve IL-6 düzeyleri karşılaştırıldığında 6. ay değerleri daha yüksekti (IL-17A için p=0,001, IL-6 için p=0,020). Öte yandan, hasta grubu ile kontrol grubu karşılaştırıldığında IL-17A düzeyi kontrol grubunda tanı anında daha yüksekti (p=0,043). NHS3 skorları ile sitokin düzeyleri arasında korelasyon bulunamadı. Olgularımızın NHS3 skorları ortalama 5,67olup düşüktü (En düşük 2 puan- en yüksek 12 puan). Sonuç: Komplike olmayan çocukluk çağı epilepsi grubunda, kontrol grubuna göre başlangıçta inflamatuar belirteçler (IL-17A, IL-6) arasında fark yok iken, altı aylık III izlem sonunda ilaç tedavisine rağmen IL17-A ve IL-6 düzeylerinin yüksek olduğu saptandı. Bu da, devam eden epileptogenezin sekonder inflamasyona neden olabileceğini gösterebilir.