II. Dünya Savaşı sonrasında Türkiye'de Amerikan karşıtlığı: Krizler üzerinden bir değerlendirme

Bu çalışma, Türkiye ile ABD arasındaki ilişkilerin tarihsel gelişimini, stratejik kırılma noktalarını ve Amerikan karşıtlığının toplumsal dinamiklerini kapsamlı biçimde analiz etmektedir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde başlayan ticari ve diplomatik temaslardan, Soğuk Savaş sürecinde kurumsallaşan stratejik ortaklıklara kadar uzanan süreç, çok boyutlu bir çerçevede ele alınmıştır. Araştırma, tarihsel belge taraması, medya söylem analizi ve kamuoyu verileri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, belirlenen dört hipotez çerçevesinde Türkiye'de Amerikan imajının dönemsel olarak nasıl şekillendiği, kriz anlarında kamuoyundaki karşıtlığın nasıl yükseldiği ve bu durumun dış politika tercihlerine nasıl yansıdığı ampirik verilerle desteklenmiştir. Özellikle 1964 Johnson Mektubu, 1974 Kıbrıs Harekâtı ve 2003 Irak Savaşı gibi kritik dönemlerde ortaya çıkan stratejik kırılmaların, Türkiye'nin alternatif ittifaklara yönelmesini ve Rusya gibi aktörlerle ilişkilerini derinleştirmesini beraberinde getirdiği tespit edilmiştir. Amerikan yardımlarının medyada nasıl olumlandığı, kriz dönemlerinde ise kamuoyunda nasıl bir tepki doğurduğu ayrıntılı biçimde incelenmiştir. Sonuç olarak, Türkiye-ABD ilişkilerinin yalnızca diplomatik düzlemde değil, toplumsal algılar ve medya söylemleri üzerinden de şekillendiği ortaya konmuştur