İki farklı kemik tipinde kron/implant oranındaki değişikliğin stres oluşumuna etkisinin üç boyutlu sonlu elemanlar stres analizi ile değerlendirilmesi

ÖZETDental implantlar total ve parsiyel dişsizliği olan hastaların tedavisinde yaygınolarak kullanılmaktadırlar. Diş kayıpları zaman içinde alveol kemiklerde atrofiye nedenolur. Üst çenede atrofi dikey ve bukkopalatinal yönde oluşur. Üst çene kemikyoğunluğunun alt çeneye göre daha düşük olması, implant ankrajı ve oluşan kuvvetlerikarşılama özelliğini olumsuz etkiler. Mevcut kemik miktarı, kalitesi ve yoğunluğu(densitesi) uygulanan implantların başarısı için çok önemlidir. Üst çenede daha çok Tip 3ve Tip 4 kemik görülür. İmplant destekli protezlerin başarısını etkileyen başlıcafaktörlerden biri de biyomekanik prensiplerin dikkate alınmasıdır. Fonksiyon sırasındahem üst yapı hem de implant eksternal ve internal kuvvetlerin etkisinde kalır. Kemik,implant ve uygulanan restorasyonlarda oluşan fonksiyonel stresleri ölçmek amacıylabirçok analiz yöntemleri kullanılmaktadır. Sonlu elemanlar stres analizi yöntemi implant-kemik ilişkisinin değerlendirilmesi veya kemiğin modellenmesi için uygun bir yöntemdir.Çoğunlukla arka bölgede görülen tek diş eksikliği olgularında, diş çekimine bağlı oluşankemik kaybı nedeniyle implant uygulamalarında, doğal dentisyona göre farklı kron/kökoranı oluşmaktadır.Bu çalışmanın amacı, üst çenede birinci büyük azı diş eksikliğinde oluşabilecek üçfarklı dikey kemik kaybının, Tip 3 ve Tip 4 kemikte ve farklı kron/kök oranlarının implant-kemik ilişkisinde oluşturacağı stresleri değerlendirmektir.Bu amaçla bir hastanın üst çene arka bölge modeli bilgisayarlı tomografigörüntülerinden Marc 2005 (MSC Software) programı kullanılarak elde edilmiştir. Buprogram ile birinci büyük azı diş bölgesinde üç farklı dikey kemik kaybı ve farklı kron/kökoranları oluşturulmuş, yükleme koşulları modele edilmiş ve stres analizleri yapılmıştır.En yüksek stresler 2/1 kron/implant oranında (430,57MPa) implant boynundaoluşmuştur. Kron/implant oranı arttıkça stresin dağıldığı alan ve deformasyon miktarıartmıştır. Kemikteki stresler ise daha çok implant boynuna komşu olan kortikal kemiktetoplanmıştır. Kortikal kemik için en yüksek değerler kron/implant oranının 2/1 olduğudurumda tip 4 kemikte (145,92MPa) oluşmuştur. Kron/implant oranındaki artış implant-kemik sisteminde oluşan stresleri arttırmıştır. Kemik yoğunluğunda yapılan değişiklik isedaha çok spongioz kemikte oluşan stresleri etkilemiş ve yoğunluğun azaltılması spongiozkemikte oluşan deformasyon miktarını arttırmıştır.Anahtar Kelimeler: kron-implant oranı, SEA, maksiller molar, kron uzunluğuiii