İmalat sektöründe faaliyet gösteren KOBİ'lerin yapay zeka teknolojilerine hazırlık durumu: Ankara ili örneği

Günümüzde dijital dönüşümün hız kazanmasıyla birlikte yapay zeka (YZ) teknolojileri, küresel ölçekte ekonomik, sosyal ve teknolojik alanlarda derin etkiler yaratmaktadır. Gelişmiş ekonomilere sahip ülkelerin neredeyse tamamı, yapay zekanın üretkenliği artırması, kaliteyi yükseltmesi ve maliyetleri düşürmesi gibi çok boyutlu katkılar sağlayacağı öngörüsüyle stratejik yol haritalarını oluşturmuş ve bu teknolojileri ulusal politikalarının merkezine yerleştirmiştir. Yapay zekanın yanı sıra internet teknolojileri, yeni nesil bilgi sistemleri, enerji, malzeme ve biyoteknoloji gibi alanlarda yaşanan hızlı gelişmeler; günümüz dünyasında yalnızca teknolojik ilerlemeye değil, aynı zamanda ekonomik refahın ve ulusal güvenliğin yeniden tanımlanmasına da zemin hazırlamaktadır. Bu dönüşüm sürecinde, Küçük ve Orta Büyüklükteki İşletmelerin (KOBİ) yapay zeka teknolojilerine entegrasyonu kritik bir öneme sahiptir. Zira KOBİ'ler, Türkiye ekonomisinde yarattıkları katma değer, istihdama olan katkıları ve üretim kapasitesi açısından merkezi bir konumda yer almaktadır. Ancak bu işletmelerin, dijitalleşme sürecine uyum sağlama ve yapay zeka uygulamalarını iş süreçlerine entegre etme konusunda çeşitli zorluklarla karşılaştıkları da bilinmektedir. Bu bağlamda, KOBİ'lerin mevcut durumlarının tespiti, farkındalık düzeylerinin ölçülmesi ve öncelikli ihtiyaçlarının belirlenmesi hem politika yapıcılar hem de uygulayıcı aktörler açısından büyük önem arz etmektedir. Bu çalışma, Ankara ilinde imalat sektöründe faaliyet gösteren KOBİ'leri temel alarak, bu işletmelerin yapay zeka teknolojilerine ilişkin mevcut hazırlık düzeylerini, kullanım eğilimlerini ve ihtiyaçlarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, anket yöntemi aracılığıyla elde edilen veriler ışığında, KOBİ'lerin yapay zekaya yönelik yaklaşımlarının işletme özelliklerine bağlı olarak farklılık gösterip göstermediği değerlendirilmektedir. Elde edilen bulgular, yapay zekaya geçiş sürecinde karşılaşılan engellerin anlaşılması ve bu sürecin daha etkili planlanmasına yönelik öneriler geliştirilmesine katkı sağlamayı hedeflemektedir.