Inflamatuvar bağırsak hastalığı tanısı alan hastalarda dokuda ve serumda MDA, tas , TLR-4 değerlerinin ölçümü ve tedavi sonrasındaki tedaviye yanıttaki değerlerinin karşılaştırılması.

Çalışmamız Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim Araştırma Hastanesi Gastroenteroloji Polikliniğine karın ağrısı, kanlı veya kansız ishal, kilo kaybı, bulantı, kusma sebebiyle başvuran hastalarla yapıldı. İleokolonoskopide IBH saptanan 22 Ülseratif kolit, 22 Crohn hastası olmak üzere toplam 44 hasta dahil edildi. Kontrol grubumuzu 22 sağlıklı erişkin olarak belirledik. Çalışmamız prospektif olarak gerçekleştirilmiştir. Daha önceden inflamatuvar bağırsak hastalığı için tedavi almış olan hastalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Hastalardan tanı ve kontrolde kan, gayta örnekleri alındı. Ülseratif kolit hastalarında Truelove-Witts ve Mayo klinik aktivite indeksleri hesaplandı. Crohn hastalarında Crohn Aktivite indeksi hesaplandı. Tüm hastalarımız aktif dönemdeydi. Her hastanın ileokolonoskopisi yapıldı ve inflamasyonlu mukoza örnekleri ile sağlam doku örnekleri eş zamanlı olarak alındı. Çalışmamızda ilk amacımız fekal kalprotektinin; hastalık aktivitesini göstermedeki duyarlılık ve özgüllüğünü göstermeyi hedefledik. İkinci amacımız fekal kalprotektinin hastalık aktivitesi ve diğer bakılan parametrelerle ilişkisine baktık. Son olarak bakılan değerlerin aktivite tayini için invaziv işlemlerin yerini alabileceğini araştırdık. CBC, ESR, CRP, albümin, gayta mikrokopisi, serum doku TAS, MDA, TLR4 ölçümü yapıldı. Bu değerlerin birbirleriyle ilişkilerine, fekal kalprotektin ve hastalık aktivitesi ile ilişkilerine bakıldı. Crohn hastalarında tanı ve 3 ay sonraki kontrolde ölçülen ESR, CRP değişimi anlamlı bulundu. ÜK'de bu anlamlı değişime albümin de eklendi. Hastalarımızla sağlıklı kontrol grubumuzda serum doku TLR4, TAS, MDA değerleri karşılaştırıldı. Crohn hastalarında doku TLR4 ve doku MDA değişimi anlamlı bulundu. Ülseratif kolit grubumuzda serum TLR4 ve doku MDA değerinde anlamlı değişim saptandı. Ayrıca fekal kalprotektin seviyeleri ile hastalık aktiviteleri ile ilişkisine ve bu biyokimyasal değerler ile ilişkisine bakıldı. Crohn hastalarımızda CDAI ile fekal kalprotektin arasında pozitif yönlü kuvvetli korelasyon saptandı. (r=0,886 p=0,000). Ülseratif kolit de Mayo ve Truelove Witts ile fekal kalprotektin arasında pozitif yönde kuvvetli korelasyon saptandı. (Sırasıyla; r=0,958 p=0,000/ r=0,944 p=0,000). Hastalarınmızda fekal kalprotektin ve TLR4, TAS, MDA arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Hem Crohn hastalarımızda hem de ülseratif kolit hastalarında fekal kalprotektin ve CRP, ESR arasında istatiksel anlamda bir ilişki bulundu. Bizim çalışmamızda da aktif hastalık bulguları varlığında fekal kalprotektin seviyesinin en yüksek seviyede iken, tedavi sonrası remisyonda olan tüm hastalarımızda ölçülen ortalama fekal kalprotektin değeri 50-100 ug/g bulunmuştur (p=0,001). Genel olarak fekal kalprotektin için 200 ug/g üstündeki değerler gastrointestinal sistemde inflamasyonlu aktif bir organik hastalığın varlığını gösterir. Bizim çalışmamızda fekal kalprotektinin aktif veya remisyonda İBH için ayırt edici cut-off değeri 260 ug/g olarak gelmiştir. Bu değer için, AUC (area under the curve): 0,850, 83-87 % CI, p=0,001 olarak gelmiştir. Özetle; çalışmamızdaki sonuçlarımızı değerlendirdiğimizde, fekal kalprotektin ülseratif kolit ve crohn hastalarında hastalık aktivasyonu belirlemede hatta; hastalığın takibinde fekal kalprotektin seviyelerinin monitorizasyonunun kullanılabileceğini düşünüyoruz.