The intergenerational transmission of earnings and mobility in Türki̇ye

Bu tez, Türkiye'nin belirgin coğrafi farklılıklar ve ekonomik dönüşümlerle karakterize edilen yapısı içinde, Nesiller arası Hareketlilik (NAM), çok boyutlu yoksulluk ve sosyoekonomik eşitsizlik arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Mevcut çalışma, çok boyutlu yoksulluk ve teknolojik gelişmeyi bir araya getirerek, Türkiye'deki hareketlilik dinamiklerine daha kapsamlı bir açıklama sunmayı amaçlayan bütüncül bir çerçeve kullanmaktadır. Mevcut tezin, Türkiye'de ebeveyn gelir düzeyi ile çocukların işgücü piyasasındaki başarıları arasındaki ilişkinin ampirik yönünü, Bayesci bir yaklaşım kullanarak analiz etmektedir. Bulgular, çocukların gelirlerinin ebeveynlerinin gelirleriyle olan ilişkisinin, kariyerlerinin orta düzeyinde daha güçlü olduğunu ortaya koymaktadır. Mevcut tez, aile kaynaklı zorlukların etkisinin yanı sıra, Beceri Yanlı Teknolojik Değişimin (BYTD) nesiller arası hareketlilik üzerindeki etkisini de incelemektedir. Bulgular, BYTD'nin daha yüksek insan sermayesine sahip olanlara—genellikle daha az dezavantajlı hanelerden gelen bireyler—öncelik tanıyarak ekonomik eşitsizliği artırdığını ortaya koymaktadır. Bu teknolojik dönüşümden orantısız bir şekilde fayda sağlayan sosyoekonomik olarak avantajlı ailelerden gelen çocuklar, mevcut eşitsizliklerin sürdürülmesine ve düşük gelirli ailelerden gelen bireylerin hareketliliklerinin sınırlanmasına neden olmaktadır. Bu çalışmanın sonuçları, teknik ilerlemenin getirdiği faydaların adaletsiz dağılımını ve çok boyutlu yoksulluğu ele alan hükümet politikalarının gerekliliğini vurgulamaktadır. Yoksulluk ve teknolojik gelişmenin gelecekteki sosyoekonomik eğilimleri şekillendirdiği Türkiye gibi geçiş ekonomilerinde, yapısal eşitsizliklerin giderilmesi yoluyla daha adil bir kalkınma sağlanabilir ve ekonomik hareketlilik artırılabilir. Bu çalışma, Alkire-Foster yöntemi aracılığıyla, konut, sağlık, eğitim ve temel yaşam standartları gibi önemli boyutlardaki yoksunlukları yansıtan, ulusal düzeyde temsil gücüne sahip verilerle bir Çok Boyutlu Yoksulluk Endeksi (ÇBYE) oluşturmuştur. Ampirik bulgular, yüksek düzeyde çok boyutlu yoksulluğun yukarı yönlü hareketliliği önemli ölçüde kısıtladığını ve konut yoksunluğu ile çocukların gelirleri arasında güçlü bir negatif korelasyon bulunduğunu göstermektedir. Ayrıca, aşırı yoksul hanelerden gelen çocuklar, yalnızca anlık finansal fırsat eksikliği yaşamakla kalmayıp, aynı zamanda uzun vadeli sosyoekonomik ilerleme açısından ciddi engellerle karşı karşıya kalmaktadır.