İntraartiküler kalkaneus kırıklarının statik ve dinamikplantar basınçlar üzerine etkileri

Giriş: Günümüzde endüstüriyelleşmenin artmasıyla birlikte kalkaneus kırığı görülme sıklığı artış göstermektedir. Kalkaneus kırıkları genç erişkin ve orta yaşlarda daha sık görüldüğünden önemli ekonomik etkileri olabilmektedir. Bu tek merkezli çalışmamızda intraartiküler kalkaneus kırığı geçirmiş hastaların iyileşme sonrası dönemde pedobarografik ölçümler ile kırığın statik ve dinamik plantar basınçlar üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde, 2013-2020 yılları arasında takip ettiğimiz, intraartiküler kalkaneus kırığı nedeniyle tedavi görmüş, kırığı üzerinden en az 12 ay geçmiş 35 olgu (26 erkek, 9 kadın) değerlendirildi. Erkeklerin ameliyat esnasındaki yaş ortalaması 49,4 ± 12,3 iken kadınların 47,3 ± 10,9 idi. Bu hastaların demografik verileri, travma ile ilgili direkt grafi ve BT görüntüleme bulguları, çalışma kapsamında yapılan kontrol muayene bulguları ve pedobarografi cihazı ile ölçülen statik ve dinamik plantar basınç parametreleri kaydedildi. Hastalara ait demografik, radyolojik, klinik ve pedobarografik ölçüm verilerini içeren 57 parametre değerlendirildi. P<0,05 kural alınarak istatistiksel değerlendirmeler yapıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen tüm kırıkların tedavi sonrası son çekilen grafilerinde Böhler ve Gissane açıları ölçüldü. Böhler açısının normal referans değeri 20-40 derece alınarak AOFAS (The American Orthopaedic Foot & Ankle Society), SF-36 (Short form-36) parametreleri ve VAS (Vizüel (Görsel) analog skala) skorları ile ilişkisi değerlendirildi. AOFAS, SF-36 alt parametrelerinden emosyonel rol güçlüğü ve ağrı ile VAS skorlarında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptandı (p<0.05). Aynı şekilde Böhler açısı normal olan hastalarda AOFAS skorunda artma ve VAS skorunda azalma yönünde istatistiksel olarak anlamlı fark görüldü (p<0,05). Hastaların statik ve dinamik plantar basınç parametreleri ve yürüyüş mesafe-zaman parametreleri incelendi. Cerrahi yapılan hastaların kırık ve sağlam ayakları arasında maksimum basınç (p:0,012), ön ayak basınç yüzdesi (p:0,00) ve ön ayak basınç alanı v (p:0,013) parametrelerinde sağlam tarafta artış yönünde istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Konservatif tedavi edilen gruba bakıldığında ise kırık ve sağlam ayakları arasında ağırlık (p:0,041),ağırlık yüzdesi (p:0,041),temas alanı (p:0,050), temas alanı yüzdesi (p:0,050), orta ayak temas alanı (p:0,034), ortalama çift adım uzunluğu (p:0,05) parametrelerinde sağlam tarafta artış yönünde, arka ayak basınç yüzdesi (p:0,005) parametresinde kırık tarafta artış yönünde olmak üzere anlamlı fark bulundu. Kırık ve sağlam ayaklar arasında , statik,dinamik ve yürüyüş mesafe-zaman parametrelerinin yüzde değişimleri hesaplandı ve çıkan sonuçlar cerrahi ile konservatif tedavi edilen hastalar gruplandırılarak karşılaştırıldı. Maksimum basınç (p:0,022), ön ayak ağırlık yüzdesi (p:0,00), ön ayak basınç alanı (p:0,007) ve kadans (p:0,024) parametreleri konservatif tedavi edilenlerde artış yönünde,istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı.Arka ayak ağırlık yüzdesi (p:0,009) ve ön ayak genişliği (p:0,048) cerrahi tedavi edilenlerde artış yönünde , istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı. Sonuçlar: Böhler açıları referans değerler arasında ölçülen kalkaneus kırıklarının AOFAS, VAS ve SF-36 skorları daha iyidir. Aynı ilişki Gissane açıları için bulunamamıştır. Çalışmamızda kırık iyileşmesi sonrası fizik muayenede en sık saptanan patoloji pes planustur. Cerrahi tedavi edilen grupta ise en çok saptanan semptom sural sinir ilişkili şikayetlerdir. İntraartiküler kalkaneus kırıklarının, ayağın statik ve dinamik plantar basınç dağılımlarını değiştirdiği saptanmıştır. Ancak uzatılmış lateral yaklaşımla cerrahi tedavi edilen hastalar ile konservatif tedavi edilen hastalar arasında plantar basınç değişimleri açısından kayda değer fark olmadığı düşünülmüştür.