İstanbul'da 1980 sonrasında oluşan kapalı konut alanlarının incelenmesi

stanbul'da 1990 sonrasında üst gelir grubuna yönelik olarak insa edilmeye baslanan kapalı konut alanları kent planlaması, kent yönetimi ve kentsel sınıfsal aidiyetler açısından önemli bir dönüsüme isaret etmektedir. Bu konut alanları duvarlar-çitler gibi engelleyiciler ile çevrelerinden ayrılan, girisleri denetimli tutulan, fiziksel doku ve sosyo-ekonomik açılardan kentsel yasamdan farklılasan, araba sahipligi erisimine dayanan yerlesmelerdir. Tez kapsamında, kapitalizmin ve modernligin sürekli dönüstürdügü metropolde yasayan insanların toplu yasam biçimlerinde neden duvarların arkasına sıgınma ihtiyacı duydukları ortaya konulmaya çalısılmıstır. stanbul'daki kapalı konut alanlarının kent etegindeki olusum süreci incelenmis, mevcut örnekler arastırılmıs, bu yerlesmelerin ortak özellikleri ve tercih nedenleri hem kullanıcılar hem de yatırımcılar açısından tespit edilmistir. Ayrıca günümüz kent planlamasında ve kapalı konut alanlarının olusumunda mimarların ve mimarlıgın konumu degerlendirilmistir. Anahtar kelimeler: stanbul, konut, toplu konut, kapalı konut alanı, kent etegi, Kemer Country, kullanıcı, yatırımcı.