Karbon tetraklorür uygulanmış sıçanlarda kurkumin'in akciğer üzerindeki koruyucu etkisi

Antioksidan özelliklere sahip olan zerdeçal bitkisinden elde edilen kurkuminin akciğer hasarı üzerine etkilerinin biyokimyasal ve histopatolojik yöntemlerle gösterilmesi amaçlanan çalışmamızda 40 adet, 300-350 gram ağırlığında Wistar albino erkek sıçan kullanılmıştır. Kontrol grubuna 3 hafta boyunca her gün gavaj yoluyla 1 ml zeytinyağı verilmiştir. Kurkumin grubuna, 3 hafta boyunca her gün, zeytinyağında çözünmüş 200 mg/kg kurkumin gavaj yoluyla verilmiştir. Karbon tetraklorür grubuna, 3 hafta boyunca günaşırı olarak 1/1 oranda zeytinyağında çözünmüş 0,5 ml/kg karbon tetraklorür intraperitoneal enjeksiyonla verilmiştir. Kurkumin+Karbon tetraklorür grubuna 3 hafta boyunca her gün, gavaj yolu ile zeytinyağında çözünmüş 200 mg/kg kurkumin verilmiş ve günaşırı 0,5 ml/kg karbon tetraklorür ip olarak uygulanmıştır. Akciğer dokusunun Hematoksilen-Eozin boyanmış preparatlarında, kontrol ve kurkumin grupları normal doku morfolojisi sergilemiştir. Karbon tetraklorür grubunda septum kalınlığının artışı, hemoraji ve damar konjesyonu gibi inflamatuar görüntüler izlenmiştir. Karbon tetraklorür ile kurkumin verilen deneklerin akciğer dokularında, sınırlı alanlarda hasar gözlense de normal görünümlü geniş akciğer alanları dikkat çekmektedir. Kurkuminin inflamatuvar yanıta etkisini değerlendirmek için TNF-α ve IL-1ß ekspresyon düzeyleri immünohistokimyasal yöntemle çalışılmış ve karbon tetraklorür grubunda diğer gruplara göre daha yüksek ekspresyon görülmüştür (p˂0.01). Oksidatif stres göstergesi olarak çalışılan malondialdehit ve superoksit dismutaz düzeyleri, karbon tetraklorür grubunda en yüksek seviyede bulunmuştur. Kurkumin+ Karbon tetraklorür verilen deneklerde ise malondialdehit ve superoksit dismutaz düzeyleri Karbon tetraklorür grubuna göre anlamlı derecede azalmıştır (p˂0.01).