Karpal tünel sendromunda ESWT ve düşük yoğunluklu lazer tedavilerinin etkinliğinin karşılaştırılması

Amaç: Karpal tünel sendromu (KTS), median sinirin karpal tünelde kompresyonu sonucunda ortaya çıkar. KTS en sık görülen tuzak nöropati sendromudur. Hasta özellikle ilk üç parmakta ve dördüncü parmağın radyal yarısında, geceleri kötüleşen karıncalanma ve uyuşmadan şikayet eder. Hafif ve orta derece KTS'de ilk tercih konservatif tedavidir. Bu çalışmada amaç idiyopatik KTS hastalarında, Ekstrakorporeal Şok Dalga Tedavisi (ESWT) ve Düşük Yoğunluklu Lazer (DYL) tedavilerinin etkinliklerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma prospektif, randomize kontrollü ve tek merkezli olarak planlandı. Çalışmaya sinir iletim çalışmaları sonucu hafif veya orta derece KTS tanısı alan, 18-65 yaş arası 70 katılımcı dahil edildi. Katılımcılar randomize olarak 3 gruba ayrıldı. Birinci gruba (G1) 3 hafta boyunca nötr el bilek splinti; ikinci gruba (G2) haftada 5 gün, 15 seans DYL tedavisine ek olarak 3 hafta boyunca nötr el bilek splinti, üçüncü gruba (G3) haftada 1seans, toplam 3 seans ESWT uygulaması ve 3 hafta boyunca nötr el bilek splinti uygulaması yapıldı. Tüm katılımcılar tedavi öncesi ve tedavi sonrası klinik muayene ve ultrasonografik olarak değerlendirildi. Katılımcıların ağrı ve parestezi değerlendirmeleri Vizüel Analog Skala (VAS) ile; fonksiyonel değerlendirmeleri Boston Semptom Şiddeti Ölçeği (BSŞÖ), Boston Fonksiyonel Durum Ölçeği (BFDÖ) ve Quick-DASH ile; nöropatik ağrı değerlendirmeleri ise The Leeds Assessment of Neuropathic Symptoms and Signs (LANSS) ölçeği ile yapıldı. El kavrama gücü dinamometre ile ölçüldü. Ultrasonografik değerlendirme distal palmar çizgi seviyesinden median sinir kesit alanı (MSKA) ölçümü ile yapıldı. Bulgular: Bu çalışmada grup içi değerlendirmede her 3 grupta tedavi sonrasında tedavi öncesine göre VAS ağrı, VAS parestezi, BSŞS, BFDS, Q-DASH, LANNS, el kavrama gücü ve MSKA değerlerinde istatistiksel açıdan anlamlı iyileşme saptandı. Gruplar arası değerlendirmede VAS ağrı, BSŞÖ ve Q-DASH skorlarında iyileşme DYL ve ESWT grubunda kontrol grubuna oranla üstün bulundu, DYL ve ESWT grubu arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptanmadı. VAS parestezi ve BFDÖ skorlarında iyileşme ESWT grubunda kontrol grubuna oranla üstün bulundu. ESWT ve DYL grubu arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptanmadı. LANNS, el kavrama gücü ve MSKA değerlerinde üç grup arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptanmadı. Sonuç:KTS tedavisinde el-el bilek splintine ek olarak uygulanan DYL ve ESWT ağrı kontrolünde etkin ve güvenilir bir tedavi seçeneğidir. KTS'de ESWT ve DYL'nin etkinliğini araştırmak için daha büyük vaka sayıları içeren ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Düşük yoğunluklu lazer tedavisi, Ekstrakorporeal şok dalga tedavisi, Karpal tünel sendromu