Kaynaştırma öğrencisi bulunan sınıfların empatik eğilimlerinin incelenmesi

Bu araştırma, kaynaştırma öğrencisi bulunan sınıfların empatik eğilimlerinin incelendiği betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Kayseri İli, Melikgazi İlçesi bünyesindeki ortaokulların 6, 7 ve 8. sınıfta eğitim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemi ile seçilmiş sosyo-ekonomik düzeyi farklı beş okulun 6, 7 ve 8. sınıfta eğitim gören 1545 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Empatik Eğilim Ölçeği (Dökmen, 1988), Kişisel Bilgi Formu ve kaynaştırma öğrencilerinin engel türlerini gösteren Özel Eğitim Gereksinimli Öğrenci Listesi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Empatik Eğilim Ölçeğinden elde edilen veriler öncelikle tüm öğrenciler baz alınarak kişisel bilgi formalarındaki cinsiyet, sınıf düzeyi ve sosyo-ekonomik düzey doğrultusunda daha sonra sınıfında kaynaştırma bulunma/bulunmama ve kaynaştırma öğrencilerinin engel türü değişkenlerine göre değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirme sonucunda öğrencilerin empatik eğilim düzeylerinin cinsiyet değişkenine göre anlamlı olarak fark olduğu görülmektedir. Kız öğrencilerin empatik eğilimleri erkek öğrencilere göre anlamlı bir şekilde daha fazla çıkmıştır. Sınıf düzeyi değişkenine göre 6. ve 7. sınıf öğrencilerinin empatik eğilim düzeyleri 8. sınıf öğrencilerinin empatik eğilim düzeylerine göre daha fazladır. Sosyo-ekonomik düzey değişkenine göre empatik eğilim düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. Kaynaştırma uygulaması yapılan ve yapılmayan sınıflardaki empatik eğilim düzeylerine baktığımızda her iki grubun puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sınıflarda kaynaştırma öğrencisinin olması veya olmaması öğrencilerin empatik eğilimlerini etkilemediği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Empati, Empatik Eğilim, Kaynaştırma