Kemâlüddîn el-Endicânî'nin nübüvvet anlayışı

Nübüvvet kelam ilmi ve tarihi açısından önemli bir meseledir. Bu çalışmada nübüvveti Kemâlüddîn el-Endicânî'nin kendine özgü delillendirmeleriyle birlikte nasıl ele aldığı ortaya konulmaya çalışılacaktır. Bununla birlikte çalışma, Endicânî'nin kelamî açıdan durduğu yeri de ifade etmesi bakımından önem teşkil etmektedir. Henüz ülkemizde yeterince tanınmayan Endicânî'nin kapalı kalan bu mirasını tanıtmak ve ortaya koymak bu çalışmanın en temel amacı olarak ifade edilebilir. Endicânî gerek Ehl-i sünnet gerekse diğer fırkaların konuyla ilgili iddialarını ele alıp teker teker incelemekte ve peygamberliğin gerekliliği, mucize, peygamberliğin ispatı ve ismet konularında birtakım sonuçlara ulaşmaktadır. Bu sonuçlardan en önemlisi nübüvvetin aklen gerekli olduğunu izah etmesi ve kendi delilleriyle ortaya koymasıdır. Ayrıca peygamberliğin gerekli olmadığını savunan gruplara karşı verdiği cevapların kendi düşünce sistemi içerisinde tutarlı ve eleştirel olduğunu kaydetmek gereklidir. Diğer taraftan nübüvvet konusu özelinde Endicânî'nin Hanefî-Mâtürîdî çizgiye tutunmuş olması, diğer gruplara karşı nasıl bir tutum sergilediğinin de göstergesi olmaktadır. Nübüvvet konusu içerisinde ihtilaflı olan meselelere yaklaşımı ve cevaplandırmaları Endicânî'nin kelam sahasında ilmi olarak yetkin olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak Endicânî nübüvvet meselesini açıklamak peygamberliğin gerekliliğini savunmak ve özelliklerini, şartlarını, faydalarını ortaya koymaktadır.