Kendiliğinden yerleşen betonlarda hamur faz ile kimyasal katkı etkileşiminin incelenmesi

Kimyasal katkı teknolojisinin hızlı gelişmesi beton teknolojisinin gelişimine hız kazandırmıştır. Kendiliğinden yerleşen betonlar (KYB) polikarboksilat esaslı kimyasal katkıların geliştirilmesi ile gerçekleştirilmiştir. Bu katkıların beton bünyesindeki toz malzemelerle nano ve mikro boyutta başlayan etkileşimi, betonun taze ve sertleşmiş özelliklerini mezo ve makro boyutta etkilemektedir. Bu amaçla hazırlanan KYB'de kimyasal katkı ile hamur etkileşimi nano-mikro ve mezo boyutta incelenmiştir. Ayrıca makro boyutta beton testleri yapılmıştır. Şahit numunelere %10, %20, %30 ve %40 oranlarında yüksek fırın cürufu (YFC) çimentoya ikame edilirken, %10, %15, %20 ve %25 oranlarında kalsit çimentoya ilave olarak katılmıştır. Mikro boyutta hamurun zeta potansiyeli, sertleşmiş hamurun taramalı elektron mikroskobu (SEM) analizi yapılmıştır. Mezo boyutta hamurun reolojik özellikleri ve mini yayılma değerleri saptanmıştır. Makro boyutta hazırlanan betonların ise taze haldeki kıvamı, birim hacim ağırlığı, L-kutusu deneyi, sertleşmiş beton numunelerinin 1, 3, 7, 28 ve 90 günlük basınç dayanımları bulunmuştur. Sonuç olarak hamurların zeta potansiyeli sonuçları ciddi farklılıklar göstermiştir. Bu durumun sebebi test edilen toz malzemelerinin tane boyutlarının bu test yöntemine göre çok büyük olmasıdır. Hamurların Bingham modeline göre elde edilen plastik viskozite sonuçları değerlendirildiğinde, plastik viskozitesi 1 Pa.s (± 100 mPa.s) değerine yakın olan hamurların, ayrışmaya karşı daha dirençli olduğu ve homojen yayılma kıvamları oluşturduğu gözlemlenirken, L- kutusu geçme oranlarının da homojen ve yüksek olduğu belirlenmiştir. 1 Pa.s (± 100 mPa.s) viskoziteye ve 200 mm'den büyük mini yayılma çapına sahip olan hamur karışımları ile ideal KYB üretimi yapılabilinecektir. Kalsit ilavesinin artması ile mezo boyutta plastik viskozite sonuçları artış göstermiş olup makro boyutta donatılar arasından geçiş kabiliyetinin de artığı saptanmıştır.