Kentsel saçaklanmanın verimli tarım topraklarının amaç dışı kullanımına etkisi: Ankara örneği

20. yy.'daki sanayileşme hareketiyle birlikte kentleşme şekil değiştirmiş, kentler giderek genişlemeye ve yayılmaya başlayarak çevre yerleşmelere doğru gelişimini devam ettirmiş ve bazı kentsel fonksiyonlar, metropoliten kentin yerleşim alanı sınırının dışında yer seçmeye başlamıştır. Bunun sonucunda, sürekliliği olmayan, arada kullanılmayan alanların bulunduğu, birbirinden kopuk bir yerleşim örüntüsü oluşmuş ve metropoliten kentin bu yeni büyüme biçimi `kentsel saçaklanma' olarak adlandırılmıştır.Kent, bir yönüyle fiziki mekanın, yani `toprağın' düzenlenmesi olduğundan, kent ve toprağın birbirleriyle ilişkisi kaçınılmaz olup, kentlerin mekanda aşırı yayılması, en başta mekanın temel varlığı olan toprağı etkilemektedir. Toprak, ekosistemin devamı için vazgeçilmez bir doğal kaynak olup, verimli ve dengeli bir biçimde kullanılması gerekli iken, günümüzde, kentleşme gibi pek çok etken sonucu korunmak bir yana, amaç dışı kullanılarak yok edilmektedir.Bu çalışmada, toprağın üretilemez ? yenilenemez bir doğal kaynak olduğu vurgulanarak, kentlerde fiziksel büyümeye bağlı olarak ortaya çıkan kentsel saçaklanmanın toprak üzerindeki etkileri, Ankara metropoliten alanı özelinde ortaya konulmaktadır.