Kistik fibrozis dışı bronşiektazi hastalarında TH2 inflamasyonun ve alarminlerin hastalık ağırlığı ile ilişkisinin incelenmesi

Bronşektazi tekrarlayan enfeksiyonlar, inflamasyon ve irreversible bronşiyal duvar genişlemesi ile karakterize progresif bir akciğer hastalığıdır. Bronşiektazi hastalarının üçte bire yakınınında eozinofilik inflamasyon izlenmektedir. Bronşiektazi gibi fazla tedavi seçeneği bulunmayan bir hastalıkta olası tedavi yolaklarının hastalık ağırlığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi planlanmıştır. Çalışmamızda Ekim 2024 ve Ekim 2025 arasında kistik fibrozis dışı bronşiektazi tanısı ile Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi Göğüs hastalıkları polikliniğine başvuran 79 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Bronşiektazi tanısı koyulan hastalardan ELİSA çalışması yapılması için kan örnekleri alındı. Alınan örneklerden IL25, IL33, TSLP, IL4, IL5, IL13, IL17A seviyeleri çalışıldı. Hastaların yaş ortalaması 50,19(19-80)'idi. Bronşiektazi etyolojisi incelendiğinde %40,5 postenfeksiyöz, %22,8 KOAH, %34,2 Astıma bağlı olduğu izlendi. Solunum fonksiyon testleri değerlendirildiğinde %38 obstrüktif bulgular izlendi, %32,9 normal olarak izlendi. BSI skoru ile yapılan değerlendirmede hastalık ağırlığı arttıkça nötrofil sayılarında, CRP ve CD8+ T hücreleri ile hastalık ağırlığı arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar izlenmiştir. FACED skoru ile yapılan değerlendirmede vücut kitle endeksi, nötrofil sayısı ve CRP ile hastalık ağırlığı arasında anlamlı farklılıklar izlenmiştir. FACED skoru ile interlökinler arasındaki ilişki incelendiğinde hastalık ağırlığı arttıkça IL25 ve IL5 seviyelerinde anlamlı bir artış izlenmiştir. BSI skorlarıyla interlökin seviyeleri arasındaki ilişki değerlendirildiğinde IL13 ile pozitif yönde bir ilişki izlenmiştir. FACED skoru ile interlökin seviyeleri arasındaki ilişki değerlendirildiğinde IL25, IL5, IL13 seviyeleri arasında pozitif yönde bir ilişki izlenmiştir. İki skor sistemine göre de IL25 düzeyindeki artışın alevlenme riskini arttırdığı izlenmiştir. Sonuç olarak tüm hastalarda mortalite ve alevlenme riskini belirlemek için BSI ve FACED skoru kullanılmalıdır. Son 1 yılda sık alevlenme öyküsü olan, hastane yatışı olan ve IL-25, IL-5 seviyeleri yüksek olan hastalarda mortalitenin yüksek olduğu göz önünde bulundurularak yakın takip edilmesi gerekmektedir. Bu araştırma verileri ve bronşiektazi patogenezi ortak düşünüldüğünde tedavide olası bir yolağın aydınlatılması gerektiği görülmektedir. Tedavi konusunda gelişmelere açık olan bronşiektazi ile ilgili bu yolakları hedef alan biyolojik ajanların geliştirilmesi ve var olan ajanların etkinliğiyle ilgili çok merkezli çalışmalar yapılması gerekmektedir.