Kliniğimize gelen köpeklerdeki kırık olgularının değerlendirilmesi

Bu çalışmada 2001-2006 yılları arasında Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi, Veteriner Fakültesi Cerrahi Anabilim Dalı kliniğine getirilen değişik ırk, yaş ve cinsiyette ki 56 köpekte kırık olgularının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.Etiyolojik olarak değerlendiğinde, kırık oluşum nedenini en fazla trafik kazaları oluştururken, bunu yüksekten düşme ve sert cisimlerle hayvanlara vurulması izledi.Yaş olarak bakıldığında, toplam 56 olgunun 28'i 0-6 aylık (% 50), 8'i 6-12 aylık (%14,2), 8'i 1-2 yaşında (%14,2), 6'sı 2-3 yaşında (%10,7 ), 4'ü 3-4 yaşında (% 7,1 ) ve 2'si 4 yaşın üstündeydi (% 3,5 ). 56 olgunun 28'dişi (%50), 28'i erkekti (%50).Kırık lokalizasyonu yönünden değerlendirildiğinde, en fazla femur kırıklarına ( n=23, % 41,07) rastlanıldı; bunu tibia ( n=18, % 32,1), radius-ulna ( n=6, % 10,7), humerus (n=5, % 8,9), pelvis ( n=5, % 8,9), mandibula ( n=1,% 1,7), kosta ( n=1, % 1,7), metacarpal (n=1, % 1,7) ve falanks ( n=1, % 1,7) kırıkları takip etti.Olguların 5'inde taşkın kallus (%8,9) gözlenirken, 2'inde kaynama yokluğu (% 3,5), 2'sinde çivi migrasyonu (% 3,5), 1'inde hatalı kaynama (%1,7) ve 2'sinde enfeksiyon (%3,5) şekillendi.Sonuç olarak femur kırıklarının köpeklerde en sık karşılaşılan kırıklar olduğu ve kırıklarının sıklıkla trafik kazaları sonucu oluştuğu gözlendi. Uzun kemiklerin diyafiz hattında şekillenen kırıklarında M fiksasyonun, maliyetinin düşük olması ve kolay uygulanabilir olması nedeniyle, pratikte çok fazla kullanılabilir olduğu kanısına varıldı.Anahtar Sözcükler: Humerus, intramedüller fiksasyon, kırık, köpek, tibia