Konuşma problemi ile duyu bütünleme problemi yaşayan çocukların bakım verenlerinin bakım yükü, günlük yaşam aktivite performansı ile emosyonel durum ve vücut farkındalığı arasındaki ilişkinin incelenmesi

Konuşma problemi ile duyu bütünleme problemi yaşayan çocukların bakım verenlerinin bakım yükü, günlük yaşam aktivite performansı ile emosyonel durum ve vücut farkındalığı arasındaki ilişkinin incelemeyi amaçladığımız çalışmamız vaka-kontrol şeklinde tasarlanmıştır. Çalışmaya toplamda 96 bakım veren katılmıştır. Katılımcılar, Beck Depresyon Ölçeği, Vücut Farkındalığı Ölçeği, Nottingham Sağlık Profili, Zarit Bakım Verme Yükü Değerlendirme Ölçeği, Aile Etki Ölçeğini doldurmuşlardır. Verilerin analizinde Paired Simple T-Test kullanılmıştır. Değişkenler değerlendirilerek deney ve kontrol grubu skorları karşılaştırılmıştır. İstatistiksel analiz sonucunda, katılımcıların yaşı, cinsiyeti, bakım verenin yaşı, çocuk sayısı, aile tipi özellikleri vaka ve kontrol gruplarımız arasında benzerlik bulunmuştur. Çocuğu terapi alan gruptaki bakım verenlerin depresyon, vücut farkındalığı, aile etki düzeyi, yaşam kalitesi ve bakım verme yükü skorları daha yüksek bulunmuştur(p<0.05). Kontrol grubu katılımcıların ailesel ve toplumsal etki alt boyut puanları ile yaşam kalitesi puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü ilişki olduğu görülmektedir. Vaka grubunda bakım verme yükünün; bakım verenin depresyon puanı, vücut farkındalığı, yaşam kalitesi, bakım verme yükü, aile etki puanları ile açıklanabildiği görülmüştür.Katılımcıların gruplarına göre bakım verme yükü, vücut farkındalığı, depresyon düzeyi, aile etki düzeyi, maddi yük boyutu, ailesel ve toplumsal etki boyutu, kişisel zorlanma boyutu, başa çıkma boyutu, yaşam kalitesi, ağrı, duygusal reaksiyon, uyku, sosyal izolasyon, fiziksel aktivite, enerji puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu görülmektedir. Bakım verenlerdeki bakım verme yükünü açıklamada en etkili değişkenlerin, depresyon skoru, vücut farkındalığı ve aile etki düzeyi puanları olduğu bulunmuştur. Bakım verenlerde artmış bakım verme yükü, depresyon ve anksiyete belirtileri ile ilişkilidir. Bakım verendeki depresyon belirtilerinin bakım yükü, günlük yaşam aktivite performansı ile emosyonel durum ve vücut farkındalığını açıklamada büyük önem taşıdığı görülmektedir.