Kriz döneminde kamusal ve özel alan sınırları: COVID-19 salgını örneği

Devlet, bireyin toplum halinde yaşamaya başlamasından sonra var olagelmiştir. Toplumun yaşadığı bunalımlar, kargaşalar, güvensizlik durumu devlete ideal düzeni oluşturmak adına sorumluluk vermiştir. Devletin düzeni nasıl sağlayacağı ve bireyin nasıl güvende tutulacağı, eşitliğin ve bireyin doğal hakkı olan özgürlüğün istikrarlı devamlılığı özgürlüğün sağlanması için devletin yetkisinin boyutunun ne düzeyde olması gerektiği üzerine yoğunlaşılmıştır. Kamusal alan, tüm vatandaşların dolaşımının serbest olduğu açık alanlar iken özel alanlar ise bireyin sadece kendisi veya kendisine yakın olduğu kişilere -aile, arkadaş- açık olduğu ve diğer kesimlere kapalı olduğu alandır. Herhangi bir vatandaşın dini, dili, ırkı, etnik kimliği fark etmeksizin özgürce dolaşabildiği kamusal alana ve sadece kişiye ait olan özel alanlara devletin müdahalesi sınırlıdır. Tezin amacı devletin yaşanan bir krizde özel ve kamusal alana müdahale yetkisi ve sınırının ne düzeyde olduğu üzerine bir değerlendirme yapmaktır. Bu kapsamda, pandemi süresince devletin müdahale etme yetkisinin boyutundaki değişiklik incelemeye alınmıştır. Çalışmanın kapsamında devletin hakları ve sınırları, kamusal ve özel alan ve Covid-19 salgını boyunca yapılan uygulamalar incelenmiştir. Bu inceleme devletin sınırlarının pandemi süresince genişleyip genişlemediği üzerine odaklanmıştır. Covid-19 süresi boyunca bireyin gerek toplumsal alanda gerekse özel alanda devlet tarafından sınırlandırılması ve müdahalesinin artıp artmadığına bakılmıştır. Araştırma kapsamında bireylerin özgürlük alanının sınırlarının devlet yetkisiyle ne ölçüde daraltıldığı sınırlandığı belirlenmeye çalışılmıştır.