Lifli betonların iki eksenli eğilmede çekme dayanımının (orantısal sınır) bulunması için yeni bir test yönteminin geliştirilmesi

Beton, yüksek basınç dayanımına sahip olmasına rağmen çok düşük çekme dayanımı ve deformasyon kapasitesi nedeniyle oldukça gevrek davranır. Çeşitli yöntemlerle bu malzemenin bazı özelliklerinin iyileştirilmesi gerekebilir. Betonun mekanik özelliklerini iyileştirmek için uygulanan bu yöntemlerden birisi karışıma lif eklemektir. Bu çalışmada, çelik lifli betonların eğilmede çekme dayanımının belirlenmesi için önerilen Üçgen Plaka Yöntemi ile literatürde mevcut olan üç noktalı kiriş eğilme deneyi kullanılarak çeşitli testler yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar karşılaştırılarak, önerilen yöntemin lifli betonların eğilmede çekme dayanımının belirlenmesi amacıyla kullanılıp kullanılamayacağı tartışılmıştır. Çalışma kapsamında lifsiz kontrol betonlarıyla birlikte, beton hacmine oranla %0,3, %0,6 ve %0,9 oranlarında iki ucu kancalı çelik lif içeren üçgen plaka ve kiriş numuneleri hazırlanmıştır. Taze hal özelliği olarak karışımların çökme değerleri ölçülmüştür. Sertleşmiş betonlar üzerinde ise basınç testi, üçgen plaka testi ve üç noktalı kiriş eğilme testleri yapılmıştır. Ayrıca numunelerin enerji yutma kapasitesi (tokluk) belirlenmiştir. Beton karışımlarına çelik lif eklenmesiyle basınç dayanımı arasında kayda değer bir ilişki gözlenmemiştir. Ancak, artan lif oranıyla birlikte numunelerin taşıyabileceği maksimum yük, çekme dayanımı, enerji yutma kapasiteleri ve sünekliği önemli derecede artırmıştır. Bu test sonuçları dikkate alınarak iki test metodu karşılaştırılmıştır.