Maksiller defektlerde kuvvet dağılımının uygulanan implantların tip ve lokalizasyonlarına göre sonlu elemanlar analizi yöntemiyle değerlendirilmesi

Bu çalışmada maksiller rezeksiyon sonucu tek taraflı maksiller defekti olan dişsiz bir hastaya yapılan implant destekli obturatörde, implantların değişik tipte ve lokalizasyonda kullanıldıklarında kemikte oluşan streslerin miktarları ve alanları 3 boyutlu sonlu elemanlar stres analizi yöntemiyle incelendiÇalışmada; defektli maksillaya zigomatik ve dental implantlar 8 ayrı şekilde yerleştirilmiş ve bu yerleştirmelere göre 8 ayrı obturatör tasarlandı. Üst yapı çeşidi olarak İki implantın olduğu modellerde ball ataçman, diğer modellerde ise bar ataçman kullanıldı ve obturatör üzerinden dik yönde 150 N'luk kuvvet 1. premolar, 2. premolar ve 1. molar dişe dağıtılarak uygulandı. Birinci yükleme defekt tarafına, ikinci yükleme sağlam tarafa ve üçüncü yükleme her iki tarafa birden olacak şekilde üç çeşit kuvvet uygulaması yapıldı. Kortikal kemikte oluşan maksimum principle ve minimum principle stress'ler Algor (Fempro, USA) programında incelendiTüm yüklemelerde en yüksek stresler implantların boynu etrafındaki kortikal kemikte oluştu. Defekt tarafına zigomatik implant yerleştirmenin defekt tarafından uygulanan kuvvetlerde kortikal kemikteki stresleri büyük oranda azalttığı belirlendi. Çenenin her iki tarafında zigomatik implantın olduğu barlı modellerde sağlam taraftaki implant sayısının arttırılmasının, stres dağılımı yönünden belirgin bir avantaj sağlamadığı gözlendi. İki implantlı modellerde en iyi stres dağılımının iki implantın da zigomatik implant olduğu durumda sağlandığı tespit edildiAnahtar Kelimeler: Zigomatik implant, maksiller defekt, obturatör, sonlu elemanlar stres analizi.