Katilin Aklını Haritalamak: Bram Stoker'ın Dracula, Patrick Süskind'in Parfüm: Bir Katilin Hikayesi ve Bret Easton Ellis'in Amerikan Sapığı'nda güç, hiddet ve sanat

Bu tez, benzer bir motifi paylaşan suçlu zihniyetlerinin farklı edebi metinlerde işlenişini incelemektedir; vampir/vampirimsi katillerin imha ederken paradoksal olarak yaratma süreçlerini inceler ve son olarak bu katillerin toplum tarafından nasıl bütünleştirildiklerini veya reddedildiklerini ve bahşedilen ortamları etkilemenin yanı sıra onlardan etkilenmelerini araştırır. Farklı zeminlerden üç romana odaklanarak konuların derinlemesine bir analizini sunar. Bram Stoker tarafından yaratılan arketipik vampir Dracula, her bölümdeki ilk odak noktasıdır ve Patrick Süskind'ün Parfume: The Story of a Murderer ve Bret Easton Ellis'in American Psycho kitaplarının incelemeleri ile devam eder. Birinci bölümde, cinayet eylemlerinin estetik değerleri, Thomas De Quincey ve cinayet üzerine metinlerinin teorik çerçevesinde üç kitapta da ele alınmaktadır. Bu suçluların aynı zamanda sanatçılar olduğu ve yok ederek yarattıkları vurgulanmaktadır. Tezin ikinci bölümü, suçluların sanatının arkasındaki anlamı ve onların yaratıcı davranışlarının sebeplerini sorgulamaktadır. Sigmund Freud'un doğuştan dezavantaj kavramının başlıca yardımı ile metinleri yorumlayarak katillerin zihniyetlerini yavaş yavaş işler. Son bölüm ise, ana karakterleri/sanatçı katilleri suçlularla birlikte toplumun da analizinde kullanılan bir Nietzsche terimi olan solgun suçlular olarak ele alınmaktadır.