Max Stirner'de üç temel kavram: İnsan, kendi-olma ve biricik

Stirner çeşitli -izmler altında çok kısa alıntılarla sürekli geçiştirilmiş bir düşünürdür. Stirner'in fikirlerine tarafsız olarak bakıldığında görülen şey felsefenin ve düşüncenin temel bir problemine odaklandığıdır. Adlandırmalar ve idealleştirmelerin ne olduğunu soruşturur. Öznenin kimlik-dışı problemine değinir. İnsan kavramından yola çıkarak empirik-bireyin tanımlamaların dışında gerçekte ne olduğunu anlamaya çalışır. Stirner, analizinin merkezine empirik-bireyi koyarak tanrı, ahlak, hak, özgürlük, dil, kilise ve devlet gibi kavramları inceler, eleştirir ve yadsır. İrdelediği konulara karşı acımasız ve provokatif bir dil kullanır. Dilden yola çıkarak dili yadsır. Felsefesini mutlak olma iddiasında bulunmadığını belirttiği Biricik kavramıyla sonlandırır. Stirner, Biricik'i, Kendi-olma ve Yaratıcı-Hiç ifadesiyle yan yana getirerek yaratımı kendi keyfiyetine tabi kılar. Bu çalışmada hedeflenen Stirner'in düşüncesinin temelini İnsan, Kendi-olma ve Biricik kavramları çerçevesinde betimleyerek, fikirlerinin 19. ve 20. yüzyıldaki yansımalarına değinerek etkilerini göstermektir. Anahtar Kelimeler: Empirik-Birey, Biricik, Kendi-Olma, Yaratıcı-Hiç.