Diyabetik ayak enfeksiyonlarında Staphylococcus aureus'taki genlerin antibiyotiklere direncinin moleküler tanıları

Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) Irak'ta önemli bir hastane içi patojendir ve toplumda ve hastanede ortaya çıkmaktadır. Dört aylık bir süre boyunca toplam 132 örnek işlendi (1 Ocak 2022-30 Nisan 2022). S. aureus, geleneksel biyokimyasal testler kullanılarak tanımlandı ve tespit edilen koagülaz geni ile doğrulandı. MRSA izolatları, referans standart olarak metisilin direnç geni (mecA) saptama testi kullanılarak yedi geleneksel fenotipik yöntemle karakterize edildi. B-laktamaz üretimini tanımlamak için altı fenotipik yöntem kullanıldı. İzole MRSA yedi yöntemle antibiyotik duyarlılık testlerine tabi tutuldu. MRSA izolatları, multipleks polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ile stafilokok kromozom kaset metisilin direncine (SKKmec) tabi tutuldu. Panton-Valentine lökosidin (pvl) ve toksik şok sendromu toksin (tşst) genlerinin varlığı monoplex PCR ile test edildi. S. aureus'un toplam izolasyon oranı çeşitli örnekler arasında 17 (%12,87) izolatlar. mecA, 4 (% 23,52) izolatlar (MRSA) tanındı. Sefoksitin disk difüzyon, kromojenik tahlilleri dahil olmak üzere, beslenme yöntemleri MRSA tespit için son derece etkili oldu. Her iki MRSA suşu tarafından oluşturulan biyofilm, bu suşların hastane ortamlarında devam etme kabiliyetinin yüksek olduğunu gösterir ve bu da hastanede yatan hastalarda hastalık gelişme riskini artırır. Ek olarak, biyofilm oluşturan izolatlardaki antimikrobiyallere karşı direnç, kronik enfeksiyonlara ve tedavi sorunlarına yol açabilecek bakteri kalıcılığına katkıda bulunur.