Muhadramların hadis ilmindeki yeri

"Muhadramların Hadis İlmindeki Yeri'' konulu bu çalışma, bazı yönleriyle sahabeye, bazı yönleriyle de tâbiûn'a benzeyen, ara bir nesil olan muhadramların, hadis ilmindeki yerlerini tesbit amacıyla yapılmıştır. Tez, giriş ve iki bölümden meydana gelmektedir. Giriş bölümünde, konuyla ilgili kavramlara ve bu mevzuda daha önce yazılmış eserlere yer verilmiş, sahabe ve tâbiûn kavranılan açıklanmış ve onların faziletleri hususunda kısaca bilgi verilmiştir. Ayrıca muhadram kavramının sözlük ve ıstılahı anlamları verilerek tanımlar arasında karşılaştırmalar yapılmış ve değerlendirmelere gidilmiştir. Birinci bölümde muhadramların tesbiti ile ilgili olarak ortaya konulan temel ilkeler ele alınmış, bu mevzuda söz sahibi müelliflerin görüşleri dikkate alınarak muhadramların sayısı hakkındaki ihtilaflara değinilmiştir. Ayrıca İbn Hacer'in üstesi asıl kabul edilerek muhadramların isim listesine yer verilmiş, diğer müelliflerin tesbit etmiş oldukları isimler çeşitli rumuzlarla bu listede gösterilmiştir. İkinci bölümde, muhadramların genel olarak güvenilirliği üzerinde durulmuş, cerh ve ta' dil ilmine göre durumları tesbit edilmeye çalışılmıştır. Biyografileri verilen şahısların cerh ve ta' dil açısından değerlendirmeleri yapılmış ve sika kabul edilen veya cerh edilen muhadramlar tesbit edilmiştir. Bu bölümde ayrıca muhadramların muttasıl rivayetlerinden birer misal verilmiş, mürsel rivayetlerine de dikkat çekilerek hangi şahıslardan aldıkları hadislerin mürsel olduğu ortaya konulmuştur. Bölümün sonunda tesbit edebildiğimiz 43 muhadram ravinin temel hadis kitaplarındaki rivayetlerinin dağılımı bir tablo halinde gösterilerek bunun değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç olarak temel hadis kitaplarında 4541 rivayeti bulunan muhadramların hadis ilminde önemli bir yere sahip oldukları ortaya konulmuştur.