Politics of nostalgia: Psychological origins of populism

Bu çalışma, kolektif nostalji ve popülizm arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Dünyadaki pek çok populist nostaljiden faydalanırken ülkelerinin geçmiş güzel günlerine atıf yapmakta ve elitler ile kurula düzene olan hınçlarını belirtmektedirler. Türkiye'den üç original veriseti kullanarak bu çalışma, ilk olarak nicel ve nitel içerik analizi yöntemlerini kullanarak siyasi liderlerin popülist söylemini analiz etmekte ve zaman içinde değişen popülizm seviyesini tartışmaktadır. Popülistler hatırlatıcı savaşçılar olarak belirirken kendi eylem ve amaçlarını meşrulaştırmak için nostaljiyi araçsallaştırır ve kurdukları hafıza rejiminde muhalefeti yok edilmesi gereken düşmanlar haline getirirler. İkinci olarak bu çalışma, temsili anket verisi kullanarak kolektif nostaljinin aynı zamanda seçmenlerin popülist tutumlarını belirleyip belirlemediğini analiz etmektedir. Sonuçlar göstermektedir ki birçok bağımsız değişken ile – dindarlık, partizanlık, hayattan tatmin olma ve AB karşıtlığı - kontrol edildiğinde dahi kolektif nostalji ile popülist tutumlar arasında anlamlı bir pozitif ilişki vardır. Son olarak bu çalışma, hangi nostaljik mesajın popülist tutumlar üzerinde etkili olduğunu internet anketi deneyi ile test etmektedir. Sonuçlar, Osmanlı nostaljisinin AKP seçmeninin sahip olduğu populist tutumları arttırdığını gösterirken, CHP seçmeninin popülist tutumlarını düşürdüğünü işaret etmiştir. Diğer yandan, Kemalist nostaljinin popülist tutumlar üzerine dolaylı bir etkisi gözükürken direkt etkisi zayıftır.