Oküler albinizm hastalarında klinik bulgularımız

Amaç: Albinizmli Olgularda klinik bulguları değerlendirmek ve görme keskinliği ile iris transillüminasyonu, maküla saydamlığı ve foveal hipoplazi arasındaki ilişkiyi saptamak. Gereç ve Yöntemler: Albinizm tanısı alan 23 olgunun kayıtları retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: olguların ortalama yaşı 23,5 yıl (20;5-45) idi. Olguların altısı (%26.08) kadın, 17'si (%73.91) erkek idi. Görme düzeyleri 0.7 ile 3 mps+ arasında değişmekte idi. Sferik eşdeğerlerine göre dört gözde miyopi (-1.50 D ile -4 D) bulundu. Miyopi iki gözde 3 dioptrinin üstünde idi. Yirmialtı gözde 3 dioptrinin üstünde olmak üzere 42 gözde hipermetropi (+1 D ile +17 D) olduğu görüldü. Ortalama sferik eşdeğer 3.21±5.12 D izlendi. Kırkaltı gözün 40'ında astigmatizma (0.75 D ile 9 D) görüldü. Ortalama astigmatizma değeri 5.99±2.34 D bulundu. Gözlerin 34'ünde (%73.9) astigmatizma 1 D ve üzerindeydi. Otuziki gözde kurala uygun astigmatizma şeklinde iken dört gözde kurala aykırı astigmatizma belirlendi. Onaltı olguda (%69.5) refraksiyon kusuru gözlükle düzeltildi. Görme keskinliği ile iris transillüminasyonu, maküla saydamlığı ve foveal hipoplazi arasında istatistiksel anlamlı bir korelasyon olduğunu saptandı. Sonuç: Albinizm olgularına sıklıkla yanlış tanı konabilmektedir. Nistagmus ve/veya az görme ile başvuran tüm olgularda albinizm düşünülmelidir. Albinizmli olgularda görme kaybının mekanizmaları multifaktöryeldir. Bu mekanizmalardan sadece biri olan yüksek refraksiyon kusurları düzeltilmelidir. Fayda gören olgulara teleskopik gözlük önerilmelidir. İris transillüminasyonu, maküla saydamlığı, fovea hipolazisi görme keskinliği ile anlamlı düzeyde ilişkilidir ve olguların görme prognozunun tahmini açısından yardımcı bulgular olabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Albinizm, iris transillüminasyonu, maküla saydamlığı, foveal hipoplazi, az görme.