Orta ve şiddetli psoriasis hastalarında IL-17A inhibitörleri etkinliği ve kıyaslanması

Amaç: Bu çalışmada, IL-17A inhibitörleri (iksekizumab ve sekukinumab) ile tedavi edilen psoriasis vulgaris tanılı hastalarda klinik parametreler ile inflamatuvar biyobelirteçlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2021 – Haziran 2024 tarihleri arasında Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi Hastanesi Dermatoloji Polikliniği'ne başvuran konvansiyonel tedavilere (siklosporin, metotreksat, asitretin) ve fototerapi/fotokemoterapiye yanıt alınamaması nedeniyle IL-17A inhibitörü (iksekizumab ve sekukinumab) tedavisine geçilen toplam 74 psoriasis vulgaris hastası retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların PASI (Psoriasis Alan Şiddet İndeksi), DLQI (Dermatolojik Yaşam Kalite İndeksi), NAPSI (Tırnak Psoriasis Şiddet İndeksi), PGA (Klinisyenin Global Değerlendirmesi) skorları ile nötrofil/lenfosit oranı (NLR) ve monosit/HDL oranı (MHR) değerlendirilmiştir. PASI, NAPSI, DLQI, PGA klinik parametreleri ve MHR/NLR laboratuvar parametreleri tedavi öncesinde ve tedavinin 4.ayında karşılaştırılmıştır. Bulgular: IL-17A inhibitörü kullanan hastaların tedavi öncesi ve tedavi sonrası 4. ayda değerlendirilmesi sonrasında PASI, NAPSI, DLQI ve PGA skorlarında istatistiksel olarak anlamlı düşüş saptanmıştır (tümü p <0.001). Çalışmada, 22 hastada PASI90 yanıtı alınırken 52 hastada PASI100 yanıtı alınmıştır. Tedavi öncesinde iksekizumab ve sekukinumab grupları arasında PASI, NAPSI, DLQI ve PGA değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Tedavi sonrasında da her iki grup arasında PASI, NAPSI, DLQI ve PGA dağılımlarında anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>0,05). NLR (nötrofil/lenfosit oranı) değerinde tedavi öncesine kıyasla 4. ayda anlamlı bir azalma gözlenmiştir (p = 0.003). Buna karşın, MHR (monosit/HDL oranı) değerinde tedavi sonrası anlamlı bir değişiklik izlenmemiştir (p=0.282). Tedavi öncesinde iksekizumab ve sekukinumab grupları arasında NLR ve MHR değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Tedavi sonrasında da her iki grup arasında NLR ve MHR dağılımlarında anlamlı bir farklılık saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: Psoriasis vulgaris hastalarında IL-17A inhibitörleri olan iksekizumab ve sekukinumab, 4 aylık tedavi sürecinde benzer düzeyde klinik düzelme sağlamaktadır. Tedaviyle birlikte NLR düzeylerinde anlamlı bir düşüş izlenmesi, bu parametrenin inflamasyonun takibinde değerli bir biyobelirteç olabileceğini ortaya koymaktadır. MHR düzeyindeki değişim ise istatistiksel olarak anlamlı bulunmamış, bu durum kısa dönemde MHR'nin hastalık aktivitesi takibindeki duyarlılığının sınırlı olabileceğine işaret etmiştir. Ayrıca çalışmada, iksekizumab ve sekukinumab tedavi gruplarında NLR ve MHR değerlerinin tedavi öncesi ve sonrasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermediği, her iki ilacın NLR ve MHR biyobelirtecine etkilerinin benzer olduğu saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Psoriasis Vulgaris, İksekizumab, Sekukinumab, İnflamasyon, PASI, DLQI, NLR, MHR