Ortaokul öğrencilerinin diklik ve üçgende yükseklik kavramları ile ilgili çizim performansları

Bu araştırmanın amacı, 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin "diklik" ve "üçgende yükseklik" kavramlarına ilişkin çizim performanslarını incelemektir. Çalışma, tarama modellerinden kesitsel tarama deseniyle yürütülmüş olup, Batı Karadeniz Bölgesi'nde Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı beş ortaokulda öğrenim gören toplam 612 öğrenciden elde edilen verilerle gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların 321'i 7. sınıf, 291'i ise 8. sınıf düzeyindedir. Veri toplama aracı olarak çizim testleri kullanılmış; öğrencilere sırasıyla ön bilgi testi, diklik çizim testi ve üçgende yükseklik çizim testi uygulanmıştır. Elde edilen bulgular, öğrencilerin diklik çizimlerinde noktanın konumu, doğrunun yönelimi ve doğrunun uzantısına ihtiyaç duyulup duyulmamasının belirleyici değişkenler olduğunu göstermiştir. Doğrunun uzantısına duyulan ihtiyaç, öğrencilerin hata yapmalarında en etkili faktör olarak öne çıkmıştır. Üçgen türüne, yönelimine ve yüksekliğin konumuna bağlı olarak öğrencilerin başarı düzeylerinde farklılıklar gözlemlenmiştir. Dar açılı üçgenlerde başarı oranı daha yüksekken, dik ve geniş açılı üçgenlerde öğrenciler daha fazla zorlanmıştır. Ayrıca öğrencilerin yükseklik yerine kenarortay, orta dikme veya yanlış kenara dik çizim gibi kavramsal hatalar yaptıkları görülmüştür. Sekizinci sınıf öğrencilerinin her iki kavramda da yedinci sınıf öğrencilerine göre daha başarılı oldukları saptanmıştır. Prototip olmayan çizimlerde gözlemlenen yetersizlikler, öğrencilerin diklik ve üçgende yükseklik kavramına yönelik anlayışlarının daha sistematik biçimde geliştirilmesi gerektiğine işaret etmektedir.